Kur John F. Kennedy u shfaq në skenën politike të viteve 1960, ai dukej si përkufizimi i përsosmërisë: i ri, karizmatik, plot energji dhe me një buzëqeshje që magjepsi botën. Por pas kamerave dhe dyerve të mbyllura të Shtëpisë së Bardhë fshihej një sekret i ruajtur rreptësisht — njeriu më i fuqishëm i globit jetonte në një betejë të përditshme dhe torturuese për mbijetesë fizike.
Një fëmijëri mes spitaleve dhe izolimit
Përpara se të bëhej ikonë politike, jeta e Kennedy-t qe shënjuar nga vizitat e vazhdueshme te mjekët:
Sëmundje të pafundme: Që në fëmijëri vuajti nga infeksione të rënda, probleme kronike të sistemit tretës, astmë dhe alergji të ashpra.
Refuzimi ushtarak: Kur shpërtheu Lufta e Dytë Botërore, komisioni mjekësor i ushtrisë e refuzoi menjëherë për shkak të dëmtimeve serioze në shtyllën kurrizore.
Vendosmëria për të shërbyer: Duke refuzuar të qëndronte mënjanë, ai përdori ndikimin e familjes së tij për t'u regjistruar gjithsesi në Marinën Amerikane.
Heroizmi në Paqësor: Tërheqja me dhëmbë në oqean
Prova më dramatike e karakterit të tij ndodhi më 2 gusht 1943 në Ishujt Solomon:
Përplasja fatale: Varka e tij patrulluese PT-109 u përplas dhe u nda më dysh nga një anije shkatërruese japoneze në mes të natës.
Akt vetëmohimi: Mes ujit të mbuluar me naftë të ndezur, Kennedy zbuloi një marinar të djegur rëndë. Ai shtrëngoi rripin e jelekut të shpëtimit të marinarit me dhëmbë dhe e tërhoqi me not për orë të tëra përgjatë kilometrave të tërë oqean deri në një ishull të shkretë.
Shpëtimi: Për ditë me radhë, i rraskapitur dhe me shpinën e dëmtuar përsëri, ai udhëhoqi marinarët e mbijetuar derisa arritën të dërgonin një mesazh shpëtimi të gdhendur në një lëvozhgë kokosi.
Diagnoza që konsiderohej dënim me vdekje
Pas luftës, shëndeti i tij mori një goditje edhe më të rëndë:
Sëmundja e Addisonit (1947): Në Londër, mjekët e diagnostikuan me këtë çrregullim të rrallë ku gjëndrat mbiveshkore nuk prodhojnë hormone jetike. Në atë epokë, trajtimet ishin eksperimentale dhe mjekët parashikuan privatisht se ai nuk do të jetonte për të parë ditëlindjen e 40-të.
Katër herë ritet e fundit: Për shkak të krizave të rënda dhe operacioneve të rrezikshme në shpinë, priftërinjtë katolikë u thirrën katër herë gjatë jetës së tij për t'i dhënë vajimin e fundit.
Kthimi i dhimbjes në qëllim: Gjatë një periudhe të gjatë rikuperimi në shtrat pas një operacioni gati fatal në vitin 1954, ai nisi projektin e librit "Profiles in Courage", vepër që më vonë fitoi Çmimin prestigjioz Pulitzer.
Çmimi i padukshëm i lidershipit
Prapa podiumeve madhështore dhe fjalimeve frymëzuese fshihej një regjim i rreptë mjekësor:
Farmacia personale: Për të qëndruar drejt para publikut, ai merrte një kombinim të përditshëm kortikosteroidesh, injeksionesh hormonale, qetësuesish të fortë dhe mbante korsetë të ngurtë nën kostum.
Udhëheqja në krizë: Gjatë Krizës së Raketave Kubane në vitin 1962, kur bota ishte në prag të luftës bërthamore, JFK merrte vendime kritike globale ndërsa luftonte me dhimbje trupore të papërshkrueshme.
Kur jeta e tij u këput nga plumbat në Dallas më 22 nëntor 1963, në moshën 46-vjeçare, ai kishte sfiduar me vite të tëra kufijtë e mjekësisë. Fitorja më e madhe e John F. Kennedy-t nuk u zhvillua vetëm në tryezat diplomatike, por në betejën e heshtur dhe të padukshme të një njeriu që refuzoi t'i dorëzohej kufizimeve të trupit të tij.
