Shumë njerëz blejnë një telefon, laptop apo konsolë të re, e nxjerrin pajisjen nga ambalazhi dhe më pas ruajnë kutinë për vite me radhë, edhe pse nuk e përdorin më.
Një nga arsyet është praktike. Kutia mund të nevojitet në rast kthimi të produktit, transporti ose rishitjeje, ndërsa një pajisje “me kuti” shpesh perceptohet si më e plotë dhe mund të jetë më tërheqëse për blerësin.
Por pas këtij zakoni qëndron edhe psikologjia e “mund të më duhet një ditë”. Kutia krijon ndjesinë se jemi të përgatitur për një situatë të ardhshme, ndaj vendimi për ta hedhur shtyhet vazhdimisht.
Një rol luan edhe lidhja emocionale. Kutia e një telefoni apo konsolë mund të lidhet me momentin kur e kemi blerë pajisjen, me emocionin e asaj dite apo me një periudhë të veçantë të jetës.
Ekspertët e lidhin këtë edhe me tendencën për t’i dhënë më shumë vlerë një objekti vetëm sepse na përket. Një kuti e zakonshme bëhet papritur “kutia e telefonit tim”, ndaj heqja dorë prej saj bëhet më e vështirë.
Në disa raste, ambalazhi ka edhe vlerë reale. Për pajisjet e shtrenjta, të brishta apo koleksionuese, kutia origjinale mund ta bëjë transportin më të sigurt dhe madje të rrisë vlerën në rishitje.
Ndërsa kutitë më cilësore shpesh përfundojnë edhe si hapësira magazinimi apo përdoren për qëllime krijuese, duke i dhënë një arsye tjetër pronarit për të mos i hedhur.
