Para një jave isha në Shkodër, në qytetin tim të lindjes që nuk e ndërroj me Botën. Kishte kalue plot një vit që kisha kalue në pedonalet plot zhurmë, në Shirokë e Velipojë ku qendrova tri javë por këtë vit qendrova disa orë, se ashtu ishte programuar qendrimi. Zbritëm te Turizmi në mes një panorame jo ashtu siç e kisha në kujtesë vite më parë, një kantier ndërtimi dhe me të thënë të vërtetën, edhe kafja nuk e kishte shijen e atyre viteve të fundit.
Nejse, u ndava nga familjarët për pak çaste. Dojshe të bleja një “Panorama Sport”. U drejtova tek një kioskë që ka qenë e mbështur në murin rrethues të Turizmit në trotuar. I kishte ra plani, u drejtova nga “Colosseu” tek kioskat e dy shitësve veteranë të shtypitv shqiptar- Ariani e por edhe ato ishin asgjësuar.
Mu afrue një shok i hershëm dhe pasi u përshendetëm dhe i thashë se dua të blej një gazetë të ditës ai si me humor më tha:
-Kujton se je në Firenze ku çdo piacë ka edicola- n e vet, këtu lum miku nëse ke kambë të forta, drejtoju “Rusit” te Shkolla Muzikës, asht aty Besa besoj se e kujton, ose shko në Parrucë tek Zikzaku asht një banak në formë etazhieri. Më duket se edhe tek “Isa Buletini” mund të gjesh një qoshe dyqani nëse nuk e ka e mbyllun.
Mos e zgjat më shumë, i thashë se jam duke u nisur për në Tiranë e po blej gazetën ne rrethrrotullimin e Lezhës se atje asht një kioskë që i ka qendruar viteve, se me këtë vapë po me bie mbi kokë dallmaja.
E thashë me vete, Shkodra që ka patur një trashëgimi të vyer në botimin e gazetave, që me kafen e mëngjesit sidomos në vendosjen e demokracisë shfletësonte një gazetë politike, letrare apo sportive, aq ma tepër këto sportivet i gjeje në tryezat e bar- bufeve.
Shkurt u nisme për në Tiranë dhe ndaluam tek kioska në Lezhë dhe mora dy “Panorama”- t. Diçka më zuri syni tek hyrja e Turizmit aty ku është prishur kioska e të ndjerit Bujarit, po ndërtohej një kioskë nga Bashkia për turizmin por besoj se do të sherbejë edhe për shitjen e shtypit dhe të revistave. /Nga Namik MEHMETI, dërguar për publikim në ShkodraWeb/
