Xhamia Al-Aksa është në rrezik.
Për dekada të tëra, myslimanët janë paralajmëruar se status quo-ja rreth vendit të tretë më të shenjtë të Islamit po dobësohet. Sot, këto paralajmërime nuk duken më spekulative.
Diskutimet rreth ndryshimit të qeverisjes së vendit të shenjtë, zgjerimit të aksesit fetar për jomyslimanët dhe në fund të fundit transformimit të karakterit të tij janë zhvendosur nga periferia politike në rrjedhën kryesore të diskursit publik izraelit.
Shumë myslimanë kanë frikë se këto ngjarje janë pjesë e një projekti afatgjatë që synon jo vetëm kontrollin e Al-Aksa-së, por edhe ndryshimin rrënjësor të saj. Pavarësisht nëse një rezultat i tillë besohet të jetë i afërt apo i largët, trajektorja është mjaft e qartë për të ngritur një pyetje urgjente: Çfarë është e përgatitur të bëjë komuniteti global mysliman për ta parandaluar atë?
Kjo pyetje është veçanërisht e rëndësishme pas trajtimit të turpshëm të myslimanëve në Gaza. Për gati tre vjet, myslimanët në mbarë botën kanë parë të pafuqishëm Izraelin të kryente gjenocid kundër palestinezëve të Gazës, duke e rrafshuar të gjithë Rripin e Gazës me tokë. Askush nuk erdhi në ndihmë të Gazës, të gjithë kthyen kokën sikur të mos ndodhte asgjë.
Rëndësia e Gazës shtrihet përtej vetë Palestinës. Agresioni ndaj Gazës jo vetëm që ka fshirë kufijtë e dhunës së lejuar në politikën ndërkombëtare, por ka zbuluar gjithashtu se sa vuajtje mund t’i shkaktohen popullsisë myslimane pa provokuar një përgjigje vendimtare dhe kolektive nga umeti global mysliman.
(Pa)pushtet kolektiv
Gaza ka ekspozuar më shumë sesa fuqia ushtarake izraelite. Gjenocidi i Izraelit ndaj popullit palestinez në Gaza ka ekspozuar dobësinë myslimane.
Kjo është arsyeja pse e ardhmja e Xhamisë Al-Aksa është kaq e rëndësishme. Nëse shkatërrimi që po zhvillohet në Gaza para syve të të gjithë botës myslimane nuk mund të prodhojë një përgjigje mjaft të fortë, si mund të presim që myslimanët të bëjnë diçka nëse statusi i Al-Aksa-së vihet në pikëpyetje?
Forcat sioniste janë shumë të vetëdijshme për këtë gjendje të mjerueshme të myslimanëve, prandaj janë kaq të vendosura në luftën e tyre.
Rreziku me të cilin përballet Al-Aksa-ja nuk është vetëm i jashtëm por edhe i brendshëm. Ai ka të bëjë me gjendjen e vetë komunitetit mysliman: gatishmërinë e tij për të sakrifikuar, organizuar dhe vepruar.
Mësimi nga Gaza nuk duhet të jetë dëshpërimi, por vendosmëria. Myslimanët nuk mund ta ndryshojnë atë që humbën dje. Megjithatë, mund të vendosin që e ardhmja do të jetë krejtësisht ndryshe.
Al-Aksa mund të bëhet testi i madh i radhës për bashkësinë, një provë, rezultati i së cilës varet jo vetëm nga ambiciet e atyre që duan ta transformojnë (shkatërrojnë) atë, por edhe nga fakti nëse myslimanët janë të gatshëm të braktisin zakonet e rehatisë, frikës dhe pasivitetit politik. /tesheshi.com/
