Objektivi i 10 mijë hapave në ditë është kthyer në një nga numrat më të njohur të kulturës së mirëqenies. Orët inteligjente numërojnë hapat, telefonat dërgojnë njoftime dhe shumë njerëz e konsiderojnë ditën “aktive” vetëm kur arrijnë një shifër të caktuar. Por një studim i ri po sjell një mesazh më praktik: nuk ka rëndësi vetëm sa ecim, por edhe ritmi me të cilin lëvizim.
Hulumtimi i publikuar këtë javë ka analizuar lidhjen mes aktivitetit fizik, ritmit të lëvizjes dhe jetëgjatësisë. Rezultatet sugjerojnë se edhe periudha relativisht të shkurtra të aktivitetit më intensiv mund të lidhen me përfitime të rëndësishme shëndetësore, përfshirë te njerëzit që nuk arrijnë objektiva shumë të larta ditore të hapave.
Kjo nuk do të thotë se ecja e qetë nuk ka vlerë apo se duhet të vrapojmë kudo. Mesazhi është më i thjeshtë: brenda aktivitetit që bëjmë tashmë mund të ketë vlerë të rrisim herë pas here intensitetin.
Një ecje më energjike, ngjitja e shkallëve, një segment i shkurtër në të përpjetë apo disa minuta aktivitet më intensiv gjatë ditës mund të ndryshojnë mënyrën se si trupi përfiton nga lëvizja. Studimi i ri shton prova në një fushë ku kërkimet e viteve të fundit po largohen gradualisht nga ideja e një numri magjik që duhet arritur nga të gjithë.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme sepse objektivat shumë të larta mund të kenë efektin e kundërt te disa njerëz. Nëse dikush ka bërë 6 mijë hapa, por aplikacioni i tregon se nuk ka arritur objektivin prej 10 mijë, dita mund të perceptohet si dështim, edhe pse personi ka qenë fizikisht aktiv.
Shkenca e aktivitetit fizik po sugjeron gjithnjë e më shumë se përfitimet nuk funksionojnë në mënyrë kaq absolute. Edhe kalimi nga shumë pak aktivitet në pak më shumë mund të ketë rëndësi, ndërsa intensiteti mund të shtojë përfitime të tjera.
Një tjetër analizë e publikuar sot rreth aktivitetit fizik dhe shëndetit të zemrës thekson të njëjtën ide bazë: udhëzimet standarde duhet parë si minimum praktik dhe jo si një formulë ku vetëm një sasi e caktuar aktiviteti konsiderohet e vlefshme. Ekspertët gjithashtu paralajmërojnë se objektiva ekstremë nuk janë të nevojshëm për shumicën e njerëzve.
