Soros kundër testeve të drogës te foshnjat: Financimet e tij po kushtojnë jetë

Nga Naomi Schaefer Riley – New York Post/

Pse mjekët u bëjnë ndonjëherë testin e drogës grave shtatzëna ose foshnjave të porsalindura?

Dikush mund të mendojë se arsyeja është se një nënë nën ndikimin e drogës mund ta ketë të vështirë të kujdeset për foshnjën, ose se një bebe e ekspozuar ndaj drogës apo alkoolit mund të përballet me probleme shëndetësore.

Por avokatja aktiviste Miriam Mack thotë se nuk është kështu. Sipas saj, testimi për drogë është “shumë efektiv për të arritur atë që ky vend ka synuar gjithmonë: ruajtjen e një hierarkie shoqërore e të supremacisë së të bardhëve”.

Mack, këshilltare e lartë ligjore në organizatën Movement for Family Power, e bëri këtë deklaratë muajin e kaluar gjatë webinarit “From the Delivery Room to the Court room: Evaluating and Challenging Drug Test Evidence”, i cili iu drejtua avokatëve dhe profesionistëve të mjekësisë.

Në fjalën e saj, ajo e krahasoi sistemin aktual amerikan të mbrojtjes së fëmijëve, të cilin e quajti “sistemin e ndarjes së familjeve”, me forma të së kaluarës si skllavëria, shkollat me konvikt për fëmijët indigjenë dhe trenat e jetimëve.

“Eugjenika . . . vazhdon të përcaktojë se kë Shtetet e Bashkuara e konsiderojnë të denjë për autonomi riprodhuese, dinjitet, krijimin e familjes dhe ruajtjen e integritetit të saj”, deklaroi ajo.

Ideologjia radikale dhe konspirative e Mack-ut është mjaft shqetësuese më vete.

Por edhe më shqetësues është fakti se ajo tregon se aktivistët vazhdojnë të përhapin idenë se përdorimi i drogës gjatë shtatzënisë është një çështje e parëndësishme që duhet t’u fshihet autoriteteve shëndetësore dhe atyre që merren me mbrojtjen e fëmijëve.

Mes këtyre aktivistëve janë Pearlmutter Centerfor Legal Justice në Cardozo Law School dhe Drug Policy Alliance, e financuar nga George Sorosi, që ishin edhe sponsorët e webinarit.

Mes folësve ishte edhe Mishka Terplin nga organizata Doing Right by Birth, e cila u ankua për numrin e madh të rezultateve të rreme pozitive në testet e drogës, që sipas saj mund të shkaktohen edhe nga ngrënia e një simiteje me fara lulëkuqeje ose nga epidurali i përdorur gjatë lindjes, dhe tha se këto rezultate çojnë rregullisht në largimin e të porsalindurve nga kujdesi i nënave të tyre.

Por ajo nuk përmendi përdorimin e testeve të dyta për të konfirmuar saktësinë e testit fillestar.

Për më tepër, pretendimi i saj se shtetet i dërgojnë automatikisht fëmijët në kujdestari pas një testi pozitiv droge është i pavërtetë.

Një rezultat pozitiv i konfirmuar ka më shumë gjasa të çojë në përfshirjen e nënës në një program trajtimi për varësinë, së bashku me kontrolle të rregullta nga shërbimet e mbrojtjes së fëmijëve.

Terplin argumentoi se sistemi aktual i testimit të grave shtatzëna për drogë është pasojë e panikut të dikurshëm për “foshnjat crack”, një “mit racist”, sipas saj.

Ajo tha se shqetësimi për përdorimin e drogës nga nënat arriti kulmin në vitin 2003, kur një ligj federal u kërkoi për herë të parë ofruesve të shërbimeve shëndetësore të njoftonin autoritetet nëse një bebe lindte me shenja të ekspozimit ndaj drogës gjatë shtatzënisë.

Por ajo la pa përmendur faktin se ky shqetësim u rrit për shkak të epidemisë së opioideve, e cila në vitin 2003 prekte kryesisht familjet e bardha.

Në fakt, një investigim i Reuters atë vit nxori në pah 110 raste ku “foshnjat dhe fëmijët e vegjël, nënat e të cilëve përdornin opioide gjatë shtatzënisë . . . më vonë vdiqën nga shkaqe që mund të ishin parandaluar”, dhe të gjithë fëmijët e përmendur në artikull ishin të bardhë.

Secili prej tyre “u përmirësua aq sa të dilte nga spitali”, thuhej në raport.

“Ajo që përcaktoi fatin e tyre ishte kthimi në shtëpi, te familje që nuk ishin në gjendje të kujdeseshin siç duhej për ta.”

Sot, sipas vlerësimeve, rreth 500 mijë foshnja të ekspozuara ndaj substancave lindin çdo vit.

Të gjitha këto foshnja kanë një rrezik shumë më të lartë për t’u përballur me abuzim, neglizhencë dhe vdekje pasi dërgohen në shtëpi.

Por kjo nuk duket se i shqetëson aktivistët: sipas tyre, vetëm racizmi mund të jetë arsyeja që foshnjave u bëhen testet e drogës.

Dhe lobimi i tyre prapa skenave ka bërë që spitale dhe shtete të dobësojnë këtë masë thelbësore për mbrojtjen e fëmijëve.

Mass General Brigham Hospital në Boston i ka dekurajuar profesionistët e mjekësisë që të raportojnë te agjencia shtetërore e mbrojtjes së fëmijëve rastet e nënave që rezultojnë pozitive në testet e drogës.

Në vitin 2020, Komisioni i NjuJorkut për të Drejtat e Njeriut nisi një hetim për të parë nëse spitalet private po i përzgjidhnin gratë shtatzëna dhe të porsalindurit me ngjyrë dhe hispanikë për t’u bërë teste droge. Menjëherë pas kësaj, spitalet publike të qytetit i bënë këto teste vullnetare.

Në NjuMeksiko, një ligj i vitit 2019 bëri që nënat të dërgoheshin rregullisht në shtëpi me foshnjat e tyre të ekspozuara ndaj substancave, pa asnjë ndërhyrje tjetër përveç një “plani vullnetar për kujdes të sigurt”. Gjatë dy viteve pas miratimit të ligjit, rreth një foshnjë në muaj vdiq si pasojë e helmimeve aksidentale, vdekjeve nga kushtet e pasigurta të gjumit ose formave të tjera të abuzimit dhe neglizhencës.

Është e habitshme se sa shpejt mbështetësit e legalizimit, të financuar nga organizata si Drug Policy Alliance, kaluan nga argumenti se droga është një zgjedhje legjitime për të rriturit që nuk dëmtojnë askënd tjetër, te mbrojtja e të drejtës së një gruaje shtatzënë për të abuzuar lirisht me drogën, pa u shqetësuar për fatin e foshnjës së saj.

Por muajt e fundit, guvernatorja progresiste e Nju Meksikos, e cila kishte nënshkruar ligjin e butë të shtetit, ka shprehur keqardhje për të.

“Ne po i nxjerrim foshnjat, pasi ishin mjaftueshëm mirë për të dalë nga spitali, duke i kthyer në kujdesin e prindërve me varësi të rëndë nga droga, të cilëve nuk u kërkohej të merrnin asnjë shërbim apo trajtim për varësinë e tyre”, tha guvernatorja Michelle Lujan Grisham në shkurt.

“Tani, nuk e di nëse ka ndonjë mënyrë më të sigurt për të krijuar një katastrofë në Amerikë sesa kjo.” /New York Post – Syri.net