Linda Kalemi, e njohur si trajnere, ka folur haptazi për arsyet e ndarjes nga bashkëshorti, me të cilin kaloi një pjesë të madhe të jetës mes Shqipërisë dhe Turqisë.
Sipas saj, faktori kryesor i ndarjes ishte mungesa e përgjegjësisë ndaj familjes, ndërsa ajo pranon se largimi nga një person që dëshirohej reciprokisht ishte njëë përjetim ynddhës për të dy partnerët.
Të lidhura
None found
Trajnerja rrëfeu se historia e tyre romantike filloi kur të dy ishin shumë të rinj.
në një afat të shkurtër kohor ndodhën fejesa, martesa dhe shtatzënia, pasi ajo ishte vetëm 20 vjeç dhe ai 21. Ajo thekson se mospërvoja e asaj periudhe pat ndikim në marrëdhënien e tyre.
Pas një qëndrimi të shkurtër në Shqipëri, familje u rikryvendosur në Turqi, ku jetuan rreth tre dekada. Me kalimin e viteve, tensionet ndërmjet tyre u rritën, derisa morën rrugën e ndarjes.
“Kam një divorc në historinë time, disa ndarje pa letra, por gjithmonë me të njëjtin njeri, që u ndaja e u pajtova përsëri. Askush nuk na lidhte, as një menaxher as ndonjë sportist i njohur – një artiste dhe një sportist u martuan kur unë isha 20 dhe ai 21. Gjithçka ndodhi njëkohësisht: fejesa, dasma, shtatzënia. Nuk kishim fare përvojë. Ne u vendosëm fillimisht pak kohë në Shqipëri dhe pastaj nisëm për në Turqi, ku qëndruam 30 vjet. Ajo çka më rraskapiti dhe më çoi te ndarja ishte pakujdesia. Është e mjerueshme të përballet zemra me një dashuri të tillë dhe gjithsesi të duhet ta lësh atë. Mungesa e përgjegjësisë ishte çështja kryesore. Edhe pse vonë, djali tani është i qetë… sepse baballëkunu ishte diçka që ai nuk e ushtronte,” rrëfeu ajo.
Për imagjinoni: kthehesh nga provat në orën nëntë të mbrëmjes dhe në shtëpi të presin dy djemtë dhe burri – darka, ushqimi, pastrimi – dhe herët në mëngjes duhet të Flesh në palestër. Kjo është e pamundur pa asnjë ndihmë, veçanërisht kur ndodhesh në një tokë të huaj. E pyesja: “Pse nuk merr asgjë përsipër?” dhe ai përgjigjej: “Më pengon”. Nuk ishte çështje krenarie, por ndjese dinjiteti. Në një moment, pasi protestat përsëriteshin pa fund, i thashë: “Kap çantat dhe largohu,” vazhdoi ajo.
Kjo është e kuptueshme nga këndvështrimi i çdo njeriu. Pse duhet të të sustentoj kur nuk ke kryer detyrën si baba? Këto ishin situatat që një pas tjetrës çonin në debat e grindje – nuk ishte një akt i vetëm impulsiv. Në fund i dhashë fund: “Merre rrobat dhe ik”. Ishte një hap i nevojshëm, edhe pse jo në formën më të mirë. Përvoja të mëson shumë. Sot, nëse më ktheheshin këto vite, do të përballoja gjithçka për shkak se më donte kaq shumë. Të ndash me dikë që të pëlqen dhe që e do edhe ty, kjo është një vuajtje e madhe. Edhe ai e ndiente dhimbjen – të dy e kaluam rëndë. Unë e kam pasë gjithmonë në zemër,” përfundoi Linda Kalemi.
