Një nëndetëse gjermane, e fundosur gjatë Luftës së Parë Botërore, po ngre shqetësime serioze mjedisore më shumë se një shekull pas zhdukjes së saj në fund të detit. Më 19 prill 1917, nëndetësja UC-30 u fundos pranë ishullit danez Rømø, pasi goditi një minë britanike gjatë kthimit drejt Gjermanisë.
Mjeti luftarak kishte ndërprerë një mision drejt Irlandës për shkak të problemeve me motorët. Nga shpërthimi humbën jetën të 27 anëtarët e ekuipazhit. Në fund të detit mbetën edhe 18 mina dhe gjashtë silurë që nëndetësja transportonte.
Mbetjet e saj u zbuluan vetëm në vitin 2016 nga zhytësi danez Gert Normann Andersen. Hetimet e mëvonshme zbuluan se municionet e ndryshkura po çlirojnë gradualisht TNT, një substancë shpërthyese që mund të ndotë ekosistemin detar.
Sipas studiuesve, korrozioni i shkaktuar nga uji i kripur ka dëmtuar strukturat metalike, duke lejuar depërtimin e përbërjeve kimike në mjedis. Një studim i publikuar në revistën Marine Pollution Bulletin, mbi tri anije të fundosura në Detin e Veriut, zbuloi gjurmë substancash shpërthyese te midhjet e ekspozuara pranë tyre.
Shkencëtarët identifikuan gjithashtu shenja stresi oksidativ dhe ndryshime në mekanizmat qelizorë të detoksifikimit. Megjithatë, largimi i municioneve nuk është një proces i thjeshtë. Eksplozivët e dëmtuar mund të paraqesin rrezik gjatë nxjerrjes, ndërsa shpërthimet e kontrolluara nën ujë mund të dëmtojnë gjallesat detare.
