Me figura të rrumbullakosura dhe përmasa të zmadhuara, artisti kolumbian Fernando Botero u dha një identitet të ri disa prej kryeveprave më të njohura evropiane, duke ndërthurur traditën klasike me ndjeshmërinë latinoamerikane, shkruan BBC Culture përcjell Dukagjini.
Versioni i tij i “Mona Lisës”, i realizuar më 1978, ruan elemente të portretit të Leonardo da Vinçit, por i shndërron ato përmes stilit karakteristik të njohur si “Boterismo”. Për Boteron, vëllimi dhe ngjyra ishin mënyra për të shprehur gjallërinë dhe kënaqësinë estetike.
Frymëzimi nga mjeshtrit evropianë përshkon edhe riinterpretimet e veprave të Velázquez-it, Rafaelit dhe Piero della Francesca-s. Megjithatë, artisti e kundërshtonte përshkrimin e punës së tij thjesht si pikturim i njerëzve të shëndoshë: interesimi i tij ishte vëllimi, si te njerëzit, ashtu edhe te kafshët dhe objektet.
Sipas interpretimit të paraqitur në shkrim, këto vepra tregojnë edhe se si imazhet evropiane janë bërë pjesë e kulturës pamore latinoamerikane. Përmes tyre, Botero afirmonte vendin e vet dhe të artit të rajonit në historinë botërore të artit.
Ekspozita “Fernando Botero: In Praise of an Amplified World” qëndron e hapur në Opera Gallery të Londrës deri më 22 nëntor.
