Reagimi i Stresit, reperi i njohur Arkimed Lushaj, mund të jetë i ashpër, por pyetja që ngre është e drejtë: çfarë synon protesta dhe si mendon ta arrijë atë? Njerëzve që dalin çdo ditë në rrugë, përballen me lodhjen, tensionin dhe rrezikun, drejtuesit pa drejtues të Protestës u detyrohen një përgjigje. Entuziazmi nuk mund të zëvendësojë pafundësisht strategjinë.
Është e lehtë t’i kërkosh dikujt të qëndrojë në shesh. Më e vështirë është t’i shpjegosh çfarë sjell dita e nesërme ndryshe nga e sotmja. Nëse objektivi është largimi i Edi Ramës, duhen organizim, zgjerim i mbështetjes dhe hapa politikë që e afrojnë atë objektiv. Përndryshe, përsëritja rrezikon të konsumojë protestuesit përpara se të vërë në vështirësi qeverinë.
Në këtë kuptim, fjalia “kokë turku nuk bëhem” shpreh refuzimin për të mbajtur koston e një përballjeje pa një drejtim të qartë. Pjesëmarrja në protestë është angazhim vullnetar. Ajo nuk ia heq askujt të drejtën të kërkojë llogari edhe nga ata që pretendojnë ta udhëheqin.
Stresi nuk ka deklaruar se po largohet për shkak të kundërshtimit ndaj përfaqësuesve të PD-së. Përplasja e së shtunës ngre një problem më të gjerë: a mund të zgjerohet një lëvizje kundër qeverisë nëse energjinë e shpenzon duke përcaktuar se kush lejohet të qëndrojë në shesh?
Studentët kanë të drejtë të ruajnë pavarësinë dhe të pengojnë përvetësimin partiak të protestës. Megjithatë, pavarësia kërkon rregulla të qarta bashkëpunimi. Refuzimi i kontrollit nga partitë është i kuptueshëm; largimi i çdo mbështetjeje opozitare ka një kosto që duhet menduar seriozisht.
Qeveria largohet përmes presionit demokratik dhe proceseve kushtetuese; dhuna rrezikon protestuesit dhe mbështetjen publike. Por kjo nuk e zhvlerëson shqetësimin e tij kryesor: një protestë që kërkon rezultat politik duhet të ketë një rrugë të besueshme drejt tij.
Organizatorët mund ta kundërshtojnë Stresin, por duhet t’i përgjigjen pyetjes së tij. Çfarë kërkojnë konkretisht? Kush merr vendime? Si do të zgjerohet pjesëmarrja? Cili është hapi pasues?
Stresi mund të largohet nga sheshi. Pyetja që lë pas mbetet aty: a po ndërtohet një forcë që sjell ndryshim, apo po konsumohen njerëzit në një përballje pa horizont?
