Donald Trump, i cili këtë verë u krahasua me figura historike si Napoleoni dhe Hitleri, duket se ka luftuar një betejë më shumë se ç’duhet, duke sjellë shkatërrimin e tij politik. Zgjedhjet afatmesme të së martës në SHBA ishin një goditje shkatërruese për Partinë Republikane. Bastione republikane dikur të sigurta u rrëzuan si domino. Demokratët fituan vende në Senat për herë të parë në Kansas që nga viti 1932, në Teksas që nga viti 1988 dhe në Karolinën e Jugut që nga viti 1998.
Dhoma e Përfaqësuesve dhe Senati kishin kaluar nga njëra parti te tjetra në të njëjtat zgjedhje afatmesme vetëm tri herë që nga Lufta e Dytë Botërore – në 1946, 1994 dhe 2006 – por tani kjo ka ndodhur sërish, duke siguruar që Kongresi i SHBA-së do të jetë një pengesë kundër zgjerimit të pushtetit ekzekutiv të Trumpit. Presidenti, i cili theksoi se nuk ishte në fletën e votimit, është arkitekti i statusit të tij të “rosës së çalë”. Pasi kaloi muaj duke u kërkuar votuesve të pretendonin se ai ishte në fletën e votimit, ai sabotazhoi partinë e tij.
Në vitin 2024, ai fitoi presidencën duke premtuar uljen e çmimeve dhe fundin e luftërave; megjithatë, tarifat e tij shtuan presionin mbi çmimet, dhe sulmi ndaj Iranit i shtyu ato edhe më lart. Fushata e Trumpit ishte e çuditshme, me fjalime të gjata rreth projekteve arkitekturore, shpërthime islamofobie dhe mendime rreth “të pasmeve” të një senatori nga Ohio. Ajo kulmoi në Lincoln Memorial Reflecting Pool, ku ai shpalli fitoren në luftën kundër algave. Votuesit thanë: mjaft është mjaft.
Sipas sondazheve të daljes, votuesit thanë se kostoja e jetesës dhe korrupsioni ishin dy çështjet kryesore. Trump, i cili pretendohej të ishte një populist ekonomik, kishte shfaqur pasurimin e tij dhe sallën e tij luksoze të ballos, ndërsa njerëzit luftonin për ushqim. Kjo ishte tepër edhe për disa nga baza e tij e fortë. Nga janari, demokratët do të kenë fuqinë të bllokojnë legjislacionin, të nisin hetime ndaj administratës së Trumpit dhe të pengojnë emërimet e tij gjyqësore dhe të larta qeveritare. Jeta mund të bëhet e pakëndshme për figura si Pete Hegseth, sekretari i mbrojtjes, ose liderë të Big Tech si Elon Musk. Demokratët mund të konsiderojnë edhe shkarkimin e Trumpit për herë të tretë.
Kjo e lë presidentin nën rrethim – një figurë e zvogëluar e zhytur në bllokimin e Uashingtonit dhe e reduktuar në përdorimin e stilolapsit të vetos, të cilin ai kishte kërcënuar se do ta përdorte. Megjithatë, Trump i kushtoi pak vëmendje Kongresit gjatë dy viteve të para, përveç miratimit të Aktit të tij të Madh dhe të Bukur të masave tatimore dhe shpenzimeve. Ai ka vepruar në mënyrë të njëanshme për tarifat dhe sulmet ushtarake në Venezuelë dhe Iran. Ashtu si paraardhësit e tij, ai do të vazhdojë të ndjekë politikën e jashtme si një projekt trashëgimie, një perspektivë alarmante për botën.
Më kërcënues për Trumpin sesa hetimet demokratike është marshi i kohës. Gara për ta pasuar atë në vitin 2028 fillon tani. Ky president është psikologjikisht i papërshtatshëm për t’u përballur me largimin e qendrës së vëmendjes kombëtare drejt kandidatëve si JD Vance dhe Marco Rubio. Ky ndryshim mund të gërryejë dominimin e Trumpit si kult në Partinë Republikane dhe lëvizjen Maga. Anëtarët e Kongresit, duke shqyrtuar rrënojat e së martës, mund të arrijnë në përfundimin se Trump është një krijesë e së kaluarës – dhe mbijetesa e tyre varet nga bastet e duhura për të ardhmen. Një Trump i plagosur, i cili ndjen se nuk ka asgjë për të humbur gjatë dy viteve të ardhshme, mund të jetë më i pamatur dhe më i rrezikshmi.
Marrë nga The Guardian US