Spanja po përjeton grevën e parë të përgjithshme në 14 vjet. Sindikatat kryesore të vendit e thirrën atë për të kundërshtuar krizën e strehimit, shtrenjtimin e qirave dhe rritjen e kostos së jetesës.
Veprimi sindikal ka sjellë ndërprerje të ndjeshme në transportin publik dhe shërbime të tjera, ndërsa protesta janë mbajtur në disa qytete të mëdha.
Të lidhura
None found
Madrid dhe Barcelona ishin parashikuar të bëheshin qendrat e demonstratave më të mëdha. Probleme të veçanta u raportuan në zonat kryesore industriale të kryeqytetit dhe në Katalonjë, ku u bllokuan disa rrugë të rëndësishme.
Pepe Álvarez, drejtues i sindikatës UGT, e quajti grevën të suksesshme dhe foli për pjesëmarrje masive. Edhe Unai Sordo, kreu i CC OO, tha se përfshirja ishte shumë e konsiderueshme.
Një vlerësim tjetër dha Konfederata Spanjolle e Organizatave të Biznesit (CEOE), sipas së cilës pjesëmarrja ishte e ulët dhe ndryshonte nga një sektor e zonë në tjetrën.
Ministria e Brendshme njoftoi arrestimin e dhjetëra personave pas incidenteve të ndryshme. Mediat spanjolle raportuan gjithashtu për sulme ndaj zyrave të agjencive imobiliare.
Greva erdhi pas një serie protestash kundër rritjes së çmimeve të banesave dhe vështirësisë për të përballuar shpenzimet e përditshme.
Një rast që nxiti zemërimin publik ishte dëbimi i Maricarmen Abascal, 87 vjeçe, nga apartamenti në Madrid ku kishte jetuar për rreth 70 vjet. Disa javë pas dëbimit, ajo vdiq në spital.
Të dhënat e portalit të pasurive të paluajtshme Idealista tregojnë se në tetor qiraja mesatare mujore për një apartament 50 metra katrorë në Madrid arriti në 1,170 euro.
Paga mesatare bruto mujore në Spanjë është rreth 2,460 euro. Kështu, qiraja e një banese të kësaj madhësie përbën pothuajse gjysmën e pagës mesatare, ndjeshëm më shumë se kufiri prej 30% që ekspertët e quajnë të përballueshëm për strehimin.
Pakënaqësia sociale është ndërthurur me zhvillimet politike, ndërsa vendi përgatitet për zgjedhjet parlamentare të parakohshme, të planifikuara për 29 nëntor.
Kryeministri socialist Pedro Sánchez dhe aleatët e tij kanë mbështetur grevën dhe kanë nxitur punonjësit të kërkojnë kushte më të mira jetese dhe strehimi.
Sánchez u shpreh se mobilizimi dhe protestat kolektive kanë ndihmuar në sigurimin e shumë të drejtave të punëtorëve, mes tyre orari tetëorësh, pensionet dhe kujdesi shëndetësor publik.
Partia Popullore (PP), forca kryesore opozitare, e interpretoi grevën si një veprim politik të organizuar për përfitime elektorale.
Alberto Núñez Feijóo, kreu i PP-së, e cilësoi grevën të pakuptimtë dhe sulmoi sindikatat. Figura të tjera të opozitës akuzuan qeverinë se po shfrytëzon pakënaqësinë e qytetarëve për të ndikuar te votuesit përpara zgjedhjeve.
Kryeministri iu kundërpërgjigj kritikave, duke thënë se e pakuptimtë është të vihet në dyshim e drejta e punëtorëve për të protestuar dhe për të hyrë në grevë.
Në protestën e Madridit mori pjesë edhe Gonzalo Álvarez, 27 vjeç, punonjës në sektorin e shitjeve dhe vullnetar në një organizatë për mbrojtjen e të drejtave të qiramarrësve. Ai tha se dëbimi i Maricarmen Abascal ishte ngjarja që ndezi protestën.
Álvarez jeton me partneren në një apartament të vogël në lagjen Arganzuela të Madridit. Së bashku, ata paguajnë 1,000 euro qira në muaj, ndërsa secili shpenzon afërsisht gjysmën e të ardhurave për banesën.
Sipas tij, kombinimi i çmimeve aktuale të pronave me nivelin e pagave e bën blerjen e një apartamenti pothuajse të pamundur.
Miguel Garrido, përfaqësues i organizatës më të madhe të biznesit në Spanjë, kritikoi grevën. Ai argumentoi se bizneset nuk mbajnë përgjegjësi të drejtpërdrejtë për rritjen e çmimeve të banesave.
Garrido e përshkroi protestën si politike dhe e lidhi ngushtë me vendimin për zgjedhje të parakohshme.
Konsumi i energjisë elektrike në sektorin industrial është një prej treguesve që përdoren për të vlerësuar ndikimin e një greve të përgjithshme.
Operatori spanjoll i sistemit energjetik Red Eléctrica raportoi se gjatë orëve të para të së mërkurës konsumi ra me 7.5%.
Gjatë grevës së fundit të përgjithshme, në vitin 2012, rënia e konsumit të energjisë në të njëjtën periudhë kishte kaluar 15%.
Pjesëmarrja në protesta dhe pasojat ekonomike të grevës pritet të shërbejnë si tregues të pakënaqësisë sociale në Spanjë, përpara zgjedhjeve parlamentare të 29 nëntorit.
