Zinedine Zidane dhe Marco Materazzi rikthehen te ngjarja e goditjes me kokë në finalen e Botërorit 2006: Materazzi deklaron për La Gazzetta dello Sport se nuk është penduar dhe se edhe sot ndihet krenar që “e mbylli si burrat” atë histori, por pranon se, po të ishin shkëmbyer rolet, do të kishte dalë në një mënyrë tjetër — duke pranuar gabimin dhe kërkuar falje — gjë që do ta kishte paraqitur si zotëri dhe do ta mbyllte konfliktin. Ai thotë se incidenti mund të ishte shmangur dhe evidenton se vetë ka mbajtur kundërshtarë për të mos lejuar shënimin; si trajner do të vlerësonte një mbrojtës që i ndalon kundërshtarët me zgjuarsi.
Materazzi shpreh se, megjithëse ngjarja vazhdon të përmendet sidomos kur luhet Italia–Franca, karriera e Zidane si trajner tregon se ai e ka lënë mbrapa. Ai përmend shqetësimin mbi pasojat e mundshme më të rënda, duke kujtuar rastin e vdekjes së Jesús de Miguel si një arsye për t’u trembur se çfarë mund të kishte ndodhur. Për marrëdhënien e tyre personale, Materazzi thotë se mundësia për pajtim ka ekzistuar; përmend një takim në nëntor 2010 në hotelin Meliá të Milano-s, kur iu afrua Zidane, por trajneri më pas mohoi takimin duke thënë se mendonte se ai ishte tifoz.
Në lidhje me refuzimin e Zidane për një pajtim “zyrtar”, Materazzi shpjegon se ai vetë nuk ka pasur problem për t’u pajtuar, por se dalja e “bumshme” e ngjarjes e bëri të vështirë ndryshimin e qëndrimit nga ana e Zidane.
Duke folur për Zidane si trajner të Francës, Materazzi vlerëson menaxhimin e dhomave të zhveshjes, aftësinë për t’i lejuar kampionët të jenë vetvetja dhe rezultatin e punës: trofe të shumtë. Ai konsideron se Zidane priti Francën sepse e dinte forcën dhe alternativat e shumta të saj. Përballë Italisë, Materazzi përmend emra si Barcola, Doué, Olise e Rabiot dhe thekson përvojën dhe thellësinë e Francës, duke pranuar se Italia është në fazë rindërtimi, por se lojtarët e rinj të grumbulluar nga Mancini po përgjigjen mirë.
Sa për lojtarët specifikë, Materazzi vlerëson Pio Espositon si sulmues premtues me ulje-ngritje, mendon se Diouf është më shumë anësor por mund të ndihet si mesfushor i brendshëm, dhe për Milanin, e sheh Cissé-n si lojtar tepër të fortë dhe shumëfunksional në repartin e avancuar.