Emin Haziri u largua nga Kosova me familjen e tij në kohën e luftës, kur ishte vetëm shtatë vjeç. Në Itali mbërriti si refugjat, pa e ditur se çfarë e priste në vendin e ri. Natën e parë në Trieste, familja e tij e kaloi duke fjetur poshtë shkallëve, ndërsa sot, pas shumë vitesh pune, ai është një nga emrat shqiptarë që po ndërton karrierë në gastronominë italiane. Së fundmi, restoranti i tij në Milano është nderuar me çmimin “Corona Radiosa” nga “Il Golosario Ristoranti 2027”.

Çmimi iu nda restorantit Procaccini Milano, në Via Procaccini 33, gjatë edicionit të 21-të të manifestimit Golosaria Milano, të mbajtur më 2 nëntor 2026. Restoranti, i udhëhequr nga Haziri si shef kuzhine dhe bashkëpronar, u vlerësua për rrugëtimin e tij, kërkimin gastronomik dhe përkushtimin në kuzhinë, shkruan Telegrafi.

Procaccini Milano është themeluar në vitin 2024 nga sipërmarrësi Paolo Marafioti, i cili i ofroi Hazirit mundësinë për të zhvilluar identitetin e tij gastronomik. Kuzhina e tij ndërthur traditën italiane me interpretime bashkëkohore, duke u përqendruar në cilësinë e përbërësve, produktet sezonale dhe teknikat moderne të gatimit.

Ky vlerësim i fundit i shtohet arritjeve të tjera të kuzhinierit shqiptar, rrugëtimi i të cilit nisi në rrethana krejtësisht të ndryshme nga ato në të cilat ndodhet sot.

Nga Kosova e shkatërruar nga lufta, në një jetë të re në Itali

Kur familja e tij u largua nga Kosova, Emin Haziri ishte vetëm shtatë vjeç. Pas tri ditësh udhëtim, ata arritën në Trieste të Italisë, ku kërkuan strehim si refugjatë. Nuk kishin shumë gjëra me vete dhe nata e parë në vendin e ri i gjeti duke fjetur poshtë shkallëve.

Vështirësitë vazhduan edhe pas vendosjes në Itali. Në shkollë, Haziri kujton se ndihej i poshtëruar, pasi nuk fliste mirë italisht dhe nuk mund të kishte shumë prej gjërave që i kishin shokët e tij. Familja nuk kishte mundësi financiare për t'ia plotësuar këto dëshira.

Megjithatë, me kalimin e viteve, ai nisi të ndërtonte rrugën e tij drejt një profesioni që do të bëhej pasioni dhe karriera e tij. Prindërit dëshironin që të bëhej mjek, por Haziri zgjodhi kuzhinën, një dashuri që e kishte kultivuar që në fëmijëri, duke parë nënën dhe gjyshet e tij duke gatuar.

Nga kuzhina e Cannavacciuolos te lista e Forbes Italia

Përkushtimi ndaj gastronomisë e çoi në punë me kuzhinierin e njohur italian Antonino Cannavacciuolo. Në moshën 25-vjeçare, Hazirit iu besua drejtimi i kuzhinës së restorantit të tij me yll Michelin në Torino.

Karriera e tij vazhdoi të merrte hov dhe në vitin 2024, Forbes Italia e përfshiu në listën “Under 30”, duke e njohur si një prej të rinjve me potencial në fushën e gastronomisë.

Po atë vit, ai nisi një kapitull të ri profesional në Milano, me hapjen e restorantit Procaccini, ku zhvillon konceptin e tij të kuzhinës. Në nëntor të vitit 2025, restoranti u vlerësua me yllin e parë Michelin.

Ndërkohë, më 2 nëntor 2026, Procaccini Milano mori çmimin “Corona Radiosa” nga “Il Golosario Ristoranti 2027”, një tjetër njohje për punën e Hazirit dhe ekipit të tij në skenën gastronomike të Milanos.

Por, përtej çmimeve dhe suksesit profesional, një prej arritjeve më të rëndësishme të tij mbetet ajo familjare. Pas shumë vitesh pune, Haziri arriti t'ua blinte prindërve një shtëpi, duke përmbushur një dëshirë të veçantë për familjen që dikur ishte detyruar të largohej nga Kosova.

Nga largimi si fëmijë refugjat, te ndërtimi i një karriere në Itali, rrugëtimi i Emin Hazirit është një histori e diasporës kosovare që nisi jetën nga e para në një vend të huaj./Telegrafi/

DiasporaLajme