Andrea Ranocchia rrëfen periudhën e errët që përjetoi te Interi, të karakterizuar nga një depresion i thellë dhe humbja e shiritit të kapitenit. Ish-mbrojtësi zikaltër dhe i kombëtares italiane, i cili tani punon si opinionist televiziv, tregon se këto përvoja e shtynë drejt angazhimit me Athletics Mind, një platformë digjitale që lidh sportistë të çdo moshe me psikologë dhe nutricionistë. “Dhe shpresoj të ndihmoj e të ndryshoj edhe atë të personave të tjerë. E di se çfarë do të thotë të bashkëjetosh me errësirën dhe sesa e rëndësishme është të kërkosh ndihmë,” thotë Ranocchia në intervistë për Corriere Della Sera.
Ranocchia rikthen ngjarjet: u transferua te Bari në verën e 2010, pak muaj pas Tripletës së Interit. Një dëmtim i ligamentit të gjurit ia kushtoi Botërorin dhe një cikël i jashtëzakonshëm me Interin po mbyllej; pak vite më vonë Massimo Moratti u largua dhe sezonet e vështira të skuadrës komplikuan më tej situatën. Ai përshkruan kaosin dhe ndjenjën e pafuqisë që u instalua: të dalësh në fushë u bë “një peshë e rëndë”, humbi vetëbesimin dhe nisi të pyesë nëse do të mund të luante më futboll, “jo në Serie A, në çdo kategori. Nuk e njihja më veten”.
Me përkeqësimin e rezultateve, kritikat ndaj tij u bënë të papërballueshme, si në stadium ashtu edhe në rrjetet sociale. Ranocchia thotë se u bë “fajtorin kryesor”: fërshëllima, fyerje, humbja e qetësisë; nuk dëshironte të dilte nga shtëpia dhe ndjeu depresion. Gjithashtu rrëfen se shiriti i kapitenit iu hoq në mënyrë surprizë—në miqësoren e parë, në hyrje të dhomës së zhveshjes pa parë shiriti pranë fanellës së tij, por te ajo e Icardit.
Për të dalë nga ajo periudhë, Ranocchia kërkoi ndihmë jashtë klubit, nisi terapi me një psikologe dhe pranoi brishtësitë pa paragjykuar. Ai falenderon gjithashtu Luciano Spallettin, i cili e mbrojti nga kritikat e një tifoz gjatë një grumbullimi përgatitor, dhe thotë se do t’i jetë gjithnjë mirënjohës.
