Fjalimi i Kryeministrit Rama në Asamblenë e PS-së së Tiranës duket se ka irrituar shumë njerëz, veçanërisht këmbëngulja e tij për t’iu kujtuar njerëzve se si ka qenë Tirana para se drejtimin e saj ta merrnin socialistët dhe pse nuk flet për problemet e reja dhe ato të mbartura të qytetit gjatë këtij dhjetëvjeçari që qeveriset prej tyre. Në fakt, sot ai iu foli të tijve në një moment kur organizata socialiste e kryeqytetit gjendet nën presion, e përfshirë në përplasjet rreth çështjes së kryebashkiakut aktual në paraburgim dhe që nuk është në ditët e saj më të mira sa i përket moralit politik. Nëse ka një audiencë që nuk ka nevojë t’i kujtohen problemet në prag fushate, ishte pikërisht kjo e sotmja, të cilën si kryetar i saj i duhet ta frymëzojë.

Deri këtu, rikthimi te sukseset dhe arritjet e të kaluarës është i kuptueshëm, por ka diçka interesante në këmbënguljen e tij për t’ua treguar me kaq hollësi historinë e transformimit të Tiranës pikërisht socialistëve, të cilët duhet ta njohin më mirë se kushdo tjetër. Kjo ndoshta sepse transformimi i kryeqytetit, për kryeministrin, mbart një peshë më të madhe se sa arritjet konkrete, pasi qëndron në themel të reputacionit të tij si një politikan i aftë për të sjellë ndryshime. Ndryshime që i japin gjithashtu Partisë Socialiste një histori disii më bindëse rreth aftësive të saj, duke u kthyer me kalimin e kohës në argumentiin se përse duhet të vazhdojë të qeverisë.

Problemi është se Socialistët e kanë qeverisur Tiranën për një kohë kaq të gjatë, saqë shumica e atyre që kryeministri mund t’i ketë paraqitur deri tani si suksese të jashtëzakonshme, janë bërë në fakt të zakonshme. Është rritur ndërkaq një gjeneratë që di shumë pak, për të mos thënë aspak, në lidhje me qytetin që ai trashëgoi fillimisht si kryebashkiak. Madje, edhe ata të cilët mund ta kujtojnë si ka qenë kryeqyteti i dikurshëm, mund ta pranojnë se ka qenë më keq, pa pasur nevojë të jenë veçanërisht mirënjohës për çdo semafor që punon apo për çdo rrugë të shtruar.

Vetë Rama duket se e kupton këtë. Në të njëjtin fjalim, ai pranoi se njerëzit sot e krahasojnë Tiranën me qytetet europiane dhe jo më me Tiranën e dikurshme, ndërsa tha se nuk mund të pritet që qytetarët të jetojnë me fotografi të arritjeve të dikurshme. Por, ndërsa  ai vetë duket se e kupton që ky lloj argumenti nuk funksionon më si dikur me votuesit, përse këmbëngul që duhet të funksionojë pikërisht me socialistët?

Ndoshta sepse brenda Partisë Socialiste kjo histori i shërben tjetër qëllimi krahasuar me kur tregohet jashtë saj. Për vite me radhë, transformimi i kryeqytetit iu ka dhënë socialistëve një standard me të cilin mund të krahasojnë performancën e tyre dhe të ndihen të realizuar. Por ajo që të bën përshtypje në gjithë këtë, është se një argument i tillë thirret në ndihmë kur audienca e Kryeministrit ishte partia e tij. Socialistët e kanë fituar vazhdimisht disa herë Tiranën; ata kontrollojnë mazhorancën dhe kanë dominuar në bashki për një periudhë të gjatë, ndërsa përgatiten për zgjedhje të reja lokale ku teorikisht janë pretendentë. Megjithatë, lideri i tyre e ndien të nevojshme t’i rikthejë edhe një herë në fillim, duke ju kujtuar sa keq ishin gjërat para ardhjes së tij.

Tani, Rama ka çdo të drejtë të marrë meritat që i takojnë për transformimin e Tiranës. Por, sikurse e pranon edhe vetë, qyteti ka avancuar dhe banorët e tij kanë pritshmëri të reja, përgjigjet e të cilave nuk gjenden në një udhëtim në makinën e kujtesës. Ndaj, pyetja është nëse edhe PS ka avancuar bashkë me banorët e Tiraës. Nisur nga fjalimi i sotëm, duket se ende besojnë se mënyra më e mirë për t’u përgatitur për të ardhmen, është të udhëtojnë edhe një herë në të shkuarën. Se sa gjatë mund të vazhdojë të vlejë politikisht kjo histori, është një pyetje që socialistët duket se nuk kanë ende ndër mend t’ia bëjnë vetes./TemA