Familjarët që presin përpara portës së shtëpisë në Fonteblanda për ta parë për herë të fundit janë të bindur se për Gianni De Gennaron kjo ishte e vetmja mënyrë për të ndalur valën e baltës që kishte përfshirë atë dhe bashkëpunëtorët e tij më të afërt. De Gennaro e dinte se hetimi i nisur nga Prokuroria e Kalatanisetës për devijimin e hetimeve nuk do të ndalej. Bisedat e përgjuara për më shumë se dy vjet do ta ndiqnin pas, duke përfshirë edhe njerëz të politikës dhe institucioneve me të cilët kishte pasur marrëdhënie gjatë jetës. Dhe vendosi t'i jepte fund jetës, në mënyrën më dramatike dhe tronditëse.

“Unë do të qëndroj këtu vetëm, ju kthehuni në Romë. Do t'ju telefonoj vetë kur të vendos të kthehem”. Është ora 17:30 e së premtes. Gianni De Gennaro sapo ka mbërritur në shtëpinë e tij në Fonteblanda, vendi ku i pëlqen të strehohet. Përshëndetet me shoferin dhe agjentin që kujdeset për sigurinë e tij. Ata përpiqen të këmbëngulin, duan ta presin. “Jo, shkoni”, u thotë. Shkarkon dy çanta të mëdha plot me dokumente gjyqësore, hyn brenda, por më pas kthehet. “Ndoshta e kam harruar telefonin në makinë”, i thotë eskortës. Por jo, telefonin e ka me vete. Mbyll portën. Nuk do ta kalojë më kurrë.

Alarmin e jep bashkëshortja e tij, Carla, e cila të shtunën në mëngjes përpiqet më kot ta kontaktojë. Shqetësohet dhe telefonon Andrean, vëllain e tij, komandant në Guardia di Finanza. “Gianni nuk përgjigjet, duhet të shkojë dikush të shohë”. Shkon kujdestari. E gjen të shtrirë në tokë, në një pellg gjaku, në një ndërtesë të vogël që shërben si ambient ndihmës i banesës. Ka qëlluar veten në kokë. Pistoleta ndodhet pranë trupit. Aty është edhe një letër e shkruar me dorë, drejtuar familjarëve. Për të nuk mund të bëhet më asgjë. Disa orë më vonë, karabinierët dhe punonjësit e Policisë Shkencore që kryejnë kontrollin e vendngjarjes gjejnë dy zarfe. Brenda tyre ka letra të tjera, të cilat sekuestrohen menjëherë. Hetuesit besojnë se ai i ka shkruar të premten pasdite, pikërisht për të lënë të dokumentuar versionin e tij të së vërtetës.

Në orën 13:00, familjarët janë të gjithë në Fonteblanda, siç ndodhte gjithmonë gjatë festave dhe pushimeve. Përveç bashkëshortes dhe vëllezërve Andrea e Mario, mbërrijnë edhe djemtë Francesco dhe Giulio, si dhe miqtë më të afërt.

Të tronditur, të shtangur dhe të shkatërruar nga një veprim që askush nuk do ta kishte imagjinuar ndonjëherë. Sepse është e vërtetë që hetimi i Prokurorisë së Kalatanisetës e kishte goditur Gianni De Gennaron si asnjëherë më parë. Por është po aq e vërtetë se deri një ditë më parë ai ishte shfaqur i qetë, i sigurt se do të arrinte t'i rrëzonte të gjitha akuzat.

Edhe pse i rënduar, siç kujton tani vëllai i tij, “për faktin se kishte përfshirë kaq shumë njerëz në një histori poshtëruese”. Dhe ndoshta pikërisht kjo ishte shtysa që e çoi drejt atij vendimi, bindja se vetëm në këtë mënyrë mund ta mbyllte çështjen.

Për të kuptuar fundin, duhet të kthehemi te fillimi i ditës së tij të fundit. Te takimi i mëngjesit me avokatin Franco Coppi, i cili e ka mbrojtur gjithmonë në proceset gjyqësore që kanë shënuar karrierën e tij si polic.

Edhe këtë herë, kur De Gennaro i kishte kërkuar ta përfaqësonte “vetëm nëse je i bindur për pafajësinë time”, avokati nuk kishte hezituar. Ata diskutojnë në zyrën e avokatit, të lidhur edhe me Palermon, ku ndodhet mbrojtësi tjetër, Francesco Bertorotta. Më pas vendosin të kërkojnë shtyrjen e seancës në Gjykatën e Rishqyrtimit, të caktuar tashmë për 1 dhjetor, ku duhet të vendoset nëse do të pranohet kërkesa e prokurorëve për arrestimin e tij.

Më pas De Gennaro kthehet në shtëpi. “Duhet t'i lexoj dokumentet në qetësi, këtë mund ta bëj vetëm në fshat”, i thotë bashkëshortes rreth orës 14:00, kur e njofton se do të niset. E telefonon në mbrëmje. “Tani është vonë, preferoj të kthehem nesër”. Në shtëpi ka një pistoletë dhe dy pushkë, të gjitha të deklaruara rregullisht. Zgjedh pistoletën.

Autopsia do të përcaktojë se kur ka qëlluar veten.

E sigurt është se në orën 08:00 të mëngjesit të së shtunës, kur bashkëshortja shqetësohet dhe fillon ta kërkojë, ai është tashmë i vdekur. Kalon edhe një orë, më pas ajo telefonon vëllezërit e tij dhe disa miq të besuar. Vendosin t'i kërkojnë kujdestarit Giuseppe Soccu të shkojë në shtëpinë e Fonteblandës. Ai shkon dhe i mjafton pak për të kuptuar çfarë ka ndodhur. “Nuk hyra brenda, vetëm e pashë trupin nga jashtë dhe telefonova karabinierët”.

Mbërrin një patrullë. Njoftohet Policia Shkencore dhe vihet menjëherë në lëvizje Prokuroria e Grossetos. Pak para mesditës mbërrin kreu i Policisë, Vittorio Pisani, i cili ka qenë gjithmonë mik i De Gennaros. Ai qëndron jashtë, në oborr. Ka vendosur të jetë aty vetëm për t'i qëndruar pranë familjes.

“Nxitje drejt vetëvrasjes”, kjo është hipoteza e hetimit. Megjithatë, hetimin do ta drejtojë prokurorja e Firences, Rosa Volpe, e cila ka kompetencë për çështjet e antimafias. Do të duhet të kryhen të gjitha verifikimet, por askush nuk duket se ka dyshime se ai ka qëlluar veten. Sidomos pas gjetjes së letrave të drejtuara familjarëve.

Tani, megjithatë, do të duhet të verifikohet se cilat dokumente, mes sasisë së madhe të materialeve që prokurorët e Kalatanisetës kishin depozituar tashmë, ai kishte zgjedhur të analizonte, duke i futur në dy çantat e mëdha. Dhe çfarë kishte shkruar në ato faqe të gjetura brenda dy zarfeve, të cilave me gjasë u kishte kushtuar orët e fundit të jetës.

Pak ditë më parë, duke folur me një mik, kishte thënë: “Mund të largohesha, por duhet të qëndroj që të mos i lë vetëm familjarët e mi”. Çfarë ndodhi atëherë? Shoferi dhe agjenti që e shoqëruan në Fonteblanda e kanë përshkruar të qetë, edhe pse të gjithë ata që e kishin takuar ditët e fundit, ose kishin arritur të flisnin me të, e dinin mirë se çfarë ndikimi kishte pasur tek ai hetimi. Dhe cili ishte shqetësimi përpara seancës në Gjykatën e Rishqyrtimit: arrestimi i bashkëpunëtorëve të akuzuar se e kishin ndihmuar në devijimin e hetimeve.

Mes personave që dhjetë ditë më parë iu nënshtruan kontrollit të urdhëruar nga prokurorët e Kalatanisetës është edhe djali i tij, Giulio. Nga përgjimet del se pikërisht atij De Gennaro dyshohet se i kishte besuar një hard disk me dokumente që hetuesit i konsideronin “me interes”.

Kjo e kishte prekur dhe hidhëruar. Dhe ndoshta edhe kjo e kishte bindur se njerëzit më të afërt të tij do të vazhdonin të ishin nën presion për një kohë të gjatë. Një arsye më shumë për të vendosur se kishte ardhur momenti t'i jepte fund jetës./CorrieredellaSera