…Ajo qëndronte ulur me shpinë nga dritarja, ku ishte varur një perde e bardhë. Një rreze dielli, që depërtonte nëpërmjet asaj perdeje, ia mbështillte me një dritë të butë flokët e gufuara në ngjyrë të arit, qafën e brishtë, supet e rënë dhe gjoksin e saj të ëmbël e të qetë. Sa më shumë e soditja, aq më e dashur e më e afërt më bëhej. Ndihesha sikur kisha një kohë të gjatë që e njihja dhe sikur, përpara saj, as nuk kisha ditur dhe as nuk kisha jetuar…
Poeti, romancieri, dramaturgu dhe tregimtari Turgeniev paraqet si kornizë për historinë një takim miqsh, midis të cilëve, njëri, protagonisti Vladimir, do të rrëfejë përvojën e tij sentimentale. Në këtë mënyrë do të kemi një nivel të parë rrëfimi që do të shërbejë për të na prezantuar përmes një retrospektive në historinë e protagonistit. “Dashuria e parë” është shumë më e pasur se një rrëfim i çuditshëm mbi dashurinë e pashpërblyer adoleshente. E vendosur në botën e aristokracisë në venitje të Rusisë së shekullit të nëntëmbëdhjetë, historia e Turgenevit përshkruan rritjen e njohurive dhe zotërimin e një djali mbi zemrën e tij, ndërsa ai zgjohet ndaj natyrës komplekse të dashurisë së të rriturve. Libri prezanton dashurinë e pafajshme të djaloshit Vladimir për Zinaidën bukuroshe dhe magjepse, e cila, në vështrimin e saj prej adoleshenteje, mishëron idealin e femrës së përjetshme. Historia e dy dashurive të vështira dhe të pamundura, por edhe një analizë e dashurisë e përjetuar si një ëndërr, si keqardhje, apo pasioni i shfrenuar që nuk ndalet para asgjëje për të arritur qëllimin e vet. E shkruar në një stil konciz dhe lirik, tipik për veprat e Turgenievit, historia portretizon trazirat emocionale të protagonistit. “Dashuria e Parë” është shembull i talentit të Turgenievit për të kapur nuancat e emocioneve njerëzore me ndjeshmëri dhe finesë. Kjo novelë magjepsëse ofron një meditim të përjetshëm mbi natyrën e dashurisë së parë dhe ndikimin e saj jetëgjatë në shpirtin e njeriut.