Nga Ylli Pata
Revolucion është sllogani që përdoret rëndom në protestat e flamingove që prej kohës kur revolucioni ishte perceptim.
Megjithatë kjo frazë nuk se është një risi në fjalorin publik shqiptar; jo vetëm përdoret shumë, por të themi të drejtën keqpërdoret.
Revolucioni nuk është as linear e as nuk është i metruar, megjithatë është gjë serioze. Revolucion quhet edhe ai francezi i Robersperre, edhe ai Amerikani i George Washingon-it si dhe ai Bolshevik i Leninit, Trockit dhe Stalinit.
Por Revolucione ishin edhe ato të Fidelit e Che Guevara-s, e shokëve të tyre latinos. Revolucioni në thelb është një luftë e pastër e qartë e kundërshtarëve politikë me mjete jo politike.
Megjithatë, polititologët fjalën revolucion e kanë argumentuar që mund të vijë edhe pa dhunë, pa të vrarë, pa bomba, qoftë edhe pa ndryshime politike.
Revolucioni i madh i 1968 në Europë i shekullit të kaluar është aq i rëndësishëm pasi ka ndryshuar botën Perëndimore.
Aborti, divorci, marrëdhënia e lirë njerëzore dhe filozofia që nuk kufizon dëshirën ka ndryshuar Perëndimin e shekullit të 20. Revolucion që shpërtheu më pas imagjinatën, krijimtarinë; letrare, kinematografike, artet pamore, teknologjinë më shumë nga të gjitha.
Revolucionare është Mira Murati që i ka dhënë mundësinë miliona njerëzve që të përdorin teknologjinë për të materializuar një ide që kanë. Natyrisht u ka dhënë mundësi edhe atyre që nuk kanë ide që të tregohen në publikë se janë të zot, por, i ka zbuluar hapur keqpërdoruesit.
Revolucioni si koncept nuk është thjesht një ndryshim qeverie, edhe pse revolucionarët duan ta bëjnë atë. Ndryshimi i një qeverie, në rastin tonë të asaj të Edi Ramës nuk është mundësi fakultative. Duhet ta rrëzosh me votë.
Megjithatë, ditët e fundit në flamingot qëndrestarë po rritet ideja e rrethimit, rrëzimit, eliminimit, me një fjalë dhunës. Këto teza thuhen në mikrofonin e protestës, por edhe në panelët e darkës nga analistë që dikur kanë qenë oficerë apo edhe zyrtarë të mazhorancës aktuale.
Një person normal që i dëgjon, pa pasur qasje në çmendurinë tonë të kanaleve e portaleve mund të ngrejë pyetjen: Po në një vend tjetër, ai që e thotë do të shkonte në ndjekje penale?
Në fakt është ashtu. Në asnjë vend të Europës nuk ka një personazh publik a politik që thotë do të eliminojmë kryeministrin. Merret në ndjekje penale. Po përse atëherë kjo thuhet e nuk ka asnjë veprim? Gjasat janë që jemi në Babale 2.0, ku shantazhi është kthyer në personazh, ku personazhi ofrohet si kamikaz për të negociuar më pas statusin e tij, që në fund të fundit është mëditje.
