Nga një instrument i parë te një orkestër e tërë, muzika po u jep mijëra fëmijëve në Peru jo vetëm tingullin, por edhe besimin për të ëndërruar një të ardhme tjetër.

Ndonjëherë një instrument mund të jetë shumë më tepër se një instrument. Mund të bëhet një zë, një strehë, një mënyrë për të gjetur veten dhe, mbi të gjitha, një mundësi për të parë përtej kufijve të jetës së përditshme.

Kjo është ideja mbi të cilën është ndërtuar Sinfonía por el Perú, një program muzikor që po ndryshon jetën e mijëra fëmijëve dhe të rinjve në Peru përmes fuqisë së muzikës.

E themeluar nga tenori i njohur peruan Juan Diego Flórez, iniciativa synon t’u krijojë fëmijëve që vijnë nga komunitete dhe rrethana të vështira një hapësirë ku ata mund të mësojnë, të krijojnë dhe të besojnë te vetja. Këtu muzika nuk mësohet vetëm për të formuar instrumentistë të rinj. Ajo përdoret si një mënyrë për të ndërtuar komunitet.

Një fëmijë që merr për herë të parë në duar një violinë, një trombë apo një tjetër instrument, nuk hyn thjesht në një klasë muzike. Ai hyn në një botë ku duhet të dëgjojë të tjerët, të bashkëpunojë, të ushtrojë, të gabojë dhe të provojë sërish. Në një orkestër, asnjë tingull nuk qëndron i vetëm. Secili është pjesë e një tërësie.

Pikërisht aty qëndron edhe filozofia e Sinfonía por el Perú: muzika si mjet për zhvillim njerëzor dhe shoqëror.

Fëmijët marrin pjesë në orkestra dhe ansamble, por njëkohësisht lidhen edhe me traditat e pasura muzikore peruane. Tingujt klasikë bashkëjetojnë me ritmet tradicionale, duke krijuar një hapësirë ku trashëgimia kulturore nuk shihet si diçka e së kaluarës, por si një burim identiteti dhe krenarie.

Për shumë prej tyre, kjo përvojë sjell diçka që shkon përtej skenës: vetëbesimin. Të mësosh një pjesë muzikore kërkon durim. Të performosh para të tjerëve kërkon guxim. Të luash në një orkestër kërkon disiplinë dhe respekt për tjetrin. Me kalimin e kohës, këto aftësi nuk mbeten brenda sallës së provave. Ato shndërrohen në mënyra të reja për ta parë veten dhe botën.

Kështu, një notë muzikore mund të bëhet një hap drejt një të ardhmeje tjetër. Për Juan Diego Flórez, muzika është një gjuhë që mund të kapërcejë dallimet sociale dhe ekonomike. Për fëmijët e Sinfonía por el Perú, ajo bëhet një hapësirë ku talenti nuk përcaktohet nga vendi ku kanë lindur apo nga kushtet në të cilat janë rritur.

Në një shoqëri ku shumë të rinj përballen me pasiguri dhe mungesë mundësish, një orkestër mund të duket si një gjë e vogël. Por kur qindra fëmijë mësojnë të dëgjojnë njëri-tjetrin dhe të krijojnë së bashku, ajo orkestër merr një kuptim shumë më të madh.

Ajo bëhet një komunitet. Dhe ndoshta ky është suksesi më i madh i Sinfonía por el Perú: të tregojë se kultura nuk është luks, por mundësi. Se muzika nuk është vetëm argëtim apo performancë, por mund të jetë edukim, përkatësi dhe një mënyrë për të ndryshuar rrjedhën e një jete.

Sepse ndonjëherë gjithçka nis me një instrument. Një dorë që prek për herë të parë telat. Një tingull që del i pasigurt. Dhe pastaj një tjetër.

Deri sa tingujt individualë bëhen një melodi dhe fëmijët që dikur dëgjonin vetëm zhurmën e vështirësive të tyre, fillojnë të dëgjojnë diçka tjetër: zërin e një të ardhmeje që mund ta ndërtojnë vetë./KultPlus.com