Politikanët janë mësuar të flasin përpara kamerave, të kontrollojnë tonin dhe të zgjedhin me kujdes fjalët. Por a mund t’i “tradhtojë” gjuha e trupit kur nuk po thonë të vërtetën?

Ekspertët e komunikimit joverbal paralajmërojnë se nuk ekziston një gjest magjik që zbulon gënjeshtrën. Kryqëzimi i krahëve, prekja e fytyrës apo shmangia e shikimit mund të shkaktohen nga ankthi, lodhja ose sikleti. Më domethënëse mund të jenë ndryshimet e papritura nga sjellja normale e personit dhe kombinimi i disa sinjaleve.

Ndryshimi i menjëhershëm i sjelljes

Nëse një politikan ka qenë i qetë gjatë intervistës, por pas një pyetjeje të caktuar fillon të lëvizë më shumë, ndryshon pozicionin, prek fytyrën apo bëhet dukshëm më i tensionuar, kjo mund të tregojë se pyetja i ka shkaktuar siklet. Por sikleti nuk është domosdoshmërisht gënjeshtër.

Pauzat para përgjigjes

Një vonesë e pazakontë, përsëritja e pyetjes ose mbushja e përgjigjes me fjalë të panevojshme mund të tregojë se personi po mendon më shumë se zakonisht për atë që do të thotë. Në politikë, megjithatë, kjo mund të jetë edhe përpjekje për të formuluar një përgjigje të kujdesshme.

Fytyra dhe fjalët nuk përputhen

Një sinjal interesant shfaqet kur emocionet e fytyrës duket se bien ndesh me mesazhin verbal. Për shembull, dikush mund të deklarojë siguri të plotë, ndërsa fytyra dhe qëndrimi i tij tregojnë tension. Kjo mospërputhje meriton vëmendje, por sërish nuk është provë e gënjeshtrës.

Duart bëhen papritur më të shqetësuara ose tepër të kontrolluara

Prekja e fytyrës, shtrëngimi i duarve apo lëvizjet e përsëritura mund të shfaqen gjatë stresit. Edhe e kundërta mund të jetë interesante: një person shumë ekspresiv që papritur ngrin dhe kontrollon çdo lëvizje.

Po kontakti me sy?

Ideja se “gënjeshtari nuk të sheh në sy” është tepër e thjeshtuar. Një person mund ta shmangë shikimin nga ankthi edhe kur thotë të vërtetën. Madje dikush që përpiqet të duket bindës mund të mbajë kontakt me sy në mënyrë të qëllimshme.

Sinjali më i rëndësishëm nuk është domosdoshmërisht trupi

Kur bëhet fjalë për politikanët, mënyra më e sigurt për të zbuluar një deklaratë të rreme mbetet kontrolli i fakteve. Nëse përgjigjja shmang pyetjen, ndryshon nga deklaratat e mëparshme ose bie ndesh me prova të dokumentuara, këto janë tregues shumë më të fortë sesa një dorë që prek hundën apo një shikim i hedhur anash.

Pra, gjuha e trupit mund të na tregojë stres, parehati ose ndryshim emocional, por nuk mund të na thotë me siguri: “Ky politikan po gënjen”. Për këtë duhen fakte.