Nga 1.3 milionë euro për ndërtimin, te 930 mijë euro të tjera për riparimin, një tjetër faturë që rëndon mbi taksapaguesit. Unaza e Burrelit, një segment rrugor vetëm 960 metra i gjatë, po rikthehet në qendër të vëmendjes për shkak të kostos së saj për buxhetin e shtetit.
Rruga, e ndërtuar në vitin 2005 nga kompania “Ulza”, kushtoi fillimisht rreth 1.3 milionë euro. Por investimi nuk zgjati shumë. Vetëm një muaj pas përfundimit të punimeve, segmenti pësoi shembje dhe doli jashtë funksionit.
Në atë kohë, Autoriteti Rrugor Shqiptar deklaroi se do të kryente një ekspertizë për të përcaktuar shkaqet e problemit dhe ndërhyrjen që duhej bërë.
Tashmë është përcaktuar edhe kostoja e rikthimit të rrugës në funksion: rreth 930 mijë euro të tjera nga fondet publike.
Në procedurën e zhvilluar nga ARRSH për riparimin e Unazës së Burrelit, fituese është shpallur kompania “2N”, me një ofertë prej 87 milionë lekësh, ndërsa fondi limit ishte përcaktuar në 90.3 milionë lekë.
Kështu, për një rrugë vetëm 960 metra të gjatë, fatura totale e ndërtimit dhe ndërhyrjes së re kalon 2.2 milionë euro.
Rasti ngre pikëpyetje të forta mbi cilësinë e punimeve, përgjegjësinë për projektimin dhe zbatimin e investimit, si edhe mënyrën se si menaxhohen paratë publike.
Politikisht, kjo është një tjetër tablo e kostos që qytetarët përballojnë kur investimet publike rezultojnë të dështuara. Një rrugë që u ndërtua me 1.3 milionë euro dhe u shemb vetëm pak kohë më pas, sot kërkon edhe afro 1 milion euro të tjera për t’u riparuar.
Në vend që përgjegjësia të mbyllet me një tender të ri, pyetja që mbetet është e thjeshtë: kush mban përgjegjësi për një investim publik që dështoi kaq shpejt dhe pse fatura i rikthehet sërish buxhetit të shtetit?
Për taksapaguesit, Unaza e Burrelit nuk është më vetëm një segment 960 metra i gjatë, por një shembull konkret i kostos së investimeve publike të kryera pa garanci të mjaftueshme për cilësinë dhe qëndrueshmërinë e tyre.
