Sergey Markov, ish-këshilltari i Vladimir Putinit për politikën e jashtme dhe një nga zërat më të ashpër të linjës së Kremlinit, paralajmëron se përshkallëzimi mes Rusisë dhe Evropës mund të çojë në një përplasje të drejtpërdrejtë.
“Po ecim mbi një fije shumë të hollë!”, thotë ai për italianen Corriere della Sera. Sipas Markovit, Rusia e konsideron tashmë Evropën si një palë ndërluftuese dhe po përgatitet t’i përgjigjet çdo goditjeje.
Ku do të çojë kjo armiqësi gjithnjë e më e përhapur mes Rusisë dhe Evropës?
Ditët e fundit, në një intervistë paradoksale, ministrit të Jashtëm Sergey Lavrov iu bë pyetja se përse Rusia mashtrohet gjithmonë. Ai u përgjigj se “ne gjithmonë besojmë që maskarenjtë nuk mund të jenë tërësisht maskarenj”. Kur të vendoset se pala tjetër përbëhet tërësisht nga njerëz të poshtër, atëherë, sipas mendimit tim, nuk do të ketë më kthim pas.
Janë vetëm fjalë apo do të shndërrohen edhe në veprime?
Evropa mendon se po vepron duke ndjekur strategjinë kineze të një mijë hapave: të mos kalojë asnjë vijë të kuqe të Rusisë, por t’i ndajë vijat e kuqe ruse në shumë fije dhe më pas t’i këpusë ato njëra pas tjetrës.
Me fjalë të tjera, bëhet fjalë për atë që quhet zierja e bretkosës në zjarr të ngadaltë. Është një strategji që deri tani ka dhënë rezultate, e bazuar në akuza të pajustifikuara dhe provokime, me bindjen se Rusia nuk do të përgjigjet në mënyrë konkrete.
Por nëse Evropa vazhdon të ndjekë rrugën e sotme të përshkallëzimit, kam frikë se një formë e caktuar lufte do të bëhet e pashmangshme.
A do të ketë Putini guximin të sulmojë një shtet anëtar të NATO-s?
Do të detyrohet të përgjigjet, sepse në fakt Evropa tashmë po e sulmon Rusinë. Perëndimi ka vënë në shënjestër disa anije ruse që transportonin lëndë të para, ndërsa Bashkimi Evropian ka vendosur tashmë se mund të konfiskohet nafta ruse.
Rusia do të përgjigjet dhe Putini ka thënë se edhe ne do të godasim anijet e kundërshtarëve kudo në oqeane. Skenari më realist është bllokimi nga ana jonë i ngushticave në Detin Baltik.
Ekziston edhe një skenar tjetër, më pak i mundshëm, por jo i pamundur. Rusia mund të godasë, qoftë në territorin ukrainas apo diku tjetër, fabrikat që do të prodhojnë dronët me të cilët do të vriten qindra mijëra rusë. Siç e dini, një mundësi e tillë është përmendur tashmë edhe në lidhje me Britaninë e Madhe.
Si e përjetojnë këtë armiqësi mes Evropës dhe Rusisë njerëzit e zakonshëm, intelektualët dhe elita ekonomike ruse?
Njerëzit e zakonshëm, pra shumica e rusëve, e perceptojnë si diçka normale. Ideja e përgjithshme është se periudha kur ne miqësoheshim me Evropën ishte një devijim, sepse Evropa është një armik që ka gjithmonë plane për të shkatërruar Rusinë.
Intelektualët janë shumë të zhgënjyer, sepse shohin tek Evropa një model të caktuar jetese dhe shpresojnë që një ditë marrëdhëniet e mira të rikthehen. Edhe sipërmarrësit, oligarkët, janë të zhgënjyer, por ndryshe nga intelektualët, ata mendojnë se marrëdhëniet e dikurshme nuk do të rikthehen më.
Të paktën jo gjatë kësaj jete. Për të gjithë, nuk ekziston një shpjegim racional për sjelljen e Evropës. Ia kam bërë këtë pyetje edhe Lavrovit dhe ai më ka thënë se nuk gjen asnjë përgjigje.
A do t’i rezistojë sistemi rus luftës së konsumimit në Ukrainë?
Absolutisht po. Nëse situata përkeqësohet, do të shtrëngohen pak më shumë vidat. Tendencat autoritare do të forcohen edhe më tej, si në politikë, ashtu edhe në ekonomi.
Pak ditë më parë, presidenti firmosi një dekret që i jep shtetit të drejtën jo për të shtetëzuar, por për të vendosur nën administrim të përkohshëm kompanitë që nuk marrin masa të mjaftueshme për t’u mbrojtur nga dronët dhe raketat.
Ky është pikërisht një nga elementet për të cilat po flas. Sa u përket radhëve të gjata përpara pikave të karburantit, popullsia nuk proteston dhe për këto vështirësi fajëson Evropën.
Ajo që ju nuk arrini të pranoni është se shumica e njerëzve, edhe pse nuk janë aspak të kënaqur me situatën, nuk i konsiderojnë autoritetet ruse fajtorët kryesorë për gjendjen aktuale.
Çfarë domethënie pati vizita në Moskë e drejtorit të CIA-s?
Sipas mendimit tim, Donald Trump nuk do të merret në një periudhë afatshkurtër me çështjen ukrainase. Ekzistonte rreziku që ai të përfshihej në një luftë bërthamore me Rusinë, dhe e zgjidhi problemin përmes një uljeje të përshkallëzimit.
Për më tepër, ai shmangu shpenzimet e mëdha nga buxheti amerikan për luftën në Ukrainë. Prandaj, sipas meje, vizita e kreut të CIA-s nuk kishte të bënte me Ukrainën. Trump tashmë nuk merret me problemet e të tjerëve. Ai ka mjaftueshëm problemet e tij.
Çfarë pret Putini nga këto zgjedhje?
Slogani jozyrtar është: të gjithë duhet të qëndrojnë në vendet e tyre. Problemet në Rusi janë të shumta dhe marrëveshja me partitë pak a shumë opozitare bazohet në këtë parim: ju nuk duhet të përfitoni nga momenti për të na kritikuar për çështje të ndjeshme, si për shembull kriza e karburantit, ndërsa ne ju garantojmë pjesën tuaj të vogël të pushtetit. \tesheshi.com\
