Nata që shqiptarët nuk e harruan kurrë
22 vite nga një prej fitoreve më të mëdha të Kombëtares shqiptare, një natë që nisi me festë dhe lavdi, por u mbyll me vdekjen tragjike të një 20-vjeçari shqiptar në Greqi
4 shtator 2004. Një datë e veçantë dhe e paharrueshme për shqiptarët, e cila brenda pak orësh u shndërrua nga një natë e jashtëzakonshme futbolli në një prej ngjarjeve më të dhimbshme që lidhen me festën e një fitoreje të Kombëtares.
Në Tiranë, mijëra tifozë shqiptarë po përjetonin një nga mbrëmjet më të bukura të historisë së futbollit kuqezi. Në stadiumin “Qemal Stafa”, Shqipëria kishte përballë Greqinë, kampionen e saposhpallur të Europës.
Vetëm disa javë më parë, grekët kishin realizuar një nga surprizat më të mëdha të futbollit europian, duke triumfuar në Euro 2004 në Portugali. Përballë tyre, Kombëtarja shqiptare e drejtuar nga Hans-Peter Briegel nuk shihej si favorite.
Por ajo mbrëmje do të merrte një tjetër rrjedhë.
Shqipëria rrëzon kampionët e Europës
Kuqezinjtë hynë në fushë me besim dhe arritën atë që pak kush e kishte imagjinuar.
Shqipëri 2-1 Greqi.
Ervin Murati zhbllokoi sfidën dhe ndezi atmosferën në “Qemal Stafa”. Më pas, Adrian Aliaj realizoi një tjetër gol që vulosi një prej fitoreve më të bujshme të Shqipërisë ndaj një skuadre që vetëm pak javë më parë kishte ngritur trofeun e Europianit.
Greqia arriti të shënonte me Janakopulos, por nuk mundi të shmangte humbjen.
Kampionët e Europës ishin mposhtur në Tiranë.
Pas vërshëllimës së fundit, Tirana shpërtheu në festë. Flamujt kuqezi u shfaqën në rrugë, mijëra tifozë dolën për të festuar dhe kryeqyteti u përfshi nga atmosfera e një triumfi që do të mbetej gjatë në kujtesën e sportdashësve shqiptarë.
Për atë fitore, qeveria e kohës, me në krye ish-kryeministrin Fatos Nano, akordoi edhe një premio prej 500 mijë dollarësh për Kombëtaren.
Ishte një natë që dukej se do të mbahej mend vetëm për lavdinë sportive.
Por qindra kilometra larg Tiranës, ajo natë po merrte një kthesë tragjike.
Në Zakynthos, festa u kthye në tragjedi
Në ishullin grek të Zakynthos, në zonën e Tsilivit, 20-vjeçari shqiptar Gramoz Palushi po festonte fitoren e Kombëtares shqiptare.
Atmosfera e festës u ndërpre në mënyrën më të rëndë.
Sipas raportimeve të kohës, Palushi u përfshi në një konflikt me persona të tjerë dhe u godit me thikë. I riu shqiptar humbi jetën, duke e kthyer një natë feste në një tragjedi për familjen e tij.
Ndërsa në Shqipëri njerëzit festonin triumfin historik ndaj kampionëve të Europës, familja Palushi përjetonte një dhimbje që do të mbetej përgjithmonë.
Emri i Gramoz Palushit u lidh përjetësisht me atë 4 shtator të vitit 2004.
Një fitore historike dhe një humbje e pakthyeshme
4 shtatori 2004 mbeti kështu një datë me dy histori krejtësisht të ndryshme.
Në Tiranë ishte nata kur Shqipëria mposhti kampionët e Europës, duke regjistruar një nga rezultatet më të bujshme të historisë së Kombëtares.
Në Zakynthos ishte nata kur një 20-vjeçar shqiptar humbi jetën ndërsa festonte pikërisht atë fitore.
Njëra anë e kësaj date kujton golat, festën, flamujt kuqezi dhe triumfin. Tjetra kujton dhimbjen e një familjeje që humbi përgjithmonë djalin e saj.
22 vite më pas, 4 shtatori 2004 mbetet një nga ato data që futbolli shqiptar i kujton me krenari, por edhe me dhimbje.
Sepse atë natë, Shqipëria fitoi një ndeshje që hyri në histori.
Por për familjen Palushi, e njëjta natë shënoi humbjen që nuk do të mund të zhbëhej kurrë.












