Milanit i duhej një djalë i rritur në klub për t’i dhënë fund “agjërimit” që dukej i pafund. Kuqezinjtë nuk kishin shënuar në fushën e Juventusit që prej 28 majit 2023, kur realizoi Giroud. Këtë herë ishte radha e Cissé, i kthyer nga huazimi te Catanzaro, me perspektivën për t’u huazuar sërish. Amorimit iu deshën pak stërvitje për të kuptuar se ai duhej të qëndronte.

Megjithatë, Milani ka ende shumë hapësirë për përmirësim. Skuadra nuk është ende ajo që kërkon Amorim, por po shfaq elementët e tij: riagresionin e menjëhershëm pas humbjes së topit dhe vertikalizimin sapo krijohet mundësia, duke kërkuar menjëherë Gonçalo Ramos ose dy mesfushorët ofensivë. Këto janë shenjat dalluese të Ruben Amorim.

Problemi kryesor mbetet zgjedhja e gabuar në 30 metrat e fundit. Kjo shpjegon edhe vështirësinë e Ramos për t’u bërë i rrezikshëm. Përdorimi i Rabiot dhe Saelemaekers si trekuartistë funksionoi më pak se në ndeshjet e mëparshme.

Gjithashtu, eksperimenti Diego Moreira në krahun e djathtë nuk funksionoi. Ai nuk mundi të shfaqte potencialin e tij. Ndërsa Loftus-Cheek dhe Cissé treguan se mund ta kryejnë rolin ofensiv siç e kërkon Amorim.