Nga Alba Kepi

Media italiane “Il Riformista” publikon një hetim të fortë mbi një rrjet të dyshuar të inteligjencës ruse që vepron përmes ambasadës së Rusisë në Romë dhe që, sipas rindërtimit të publikuar, shtrihet përtej fushës ushtarake, duke prekur politikën, ekonominë, kulturën, gazetarinë, aktivizmin dhe marrëdhëniet me Selinë e Shenjtë.

Në qendër të çështjes janë Ivan Petrovich Gorbachev dhe Mikhail Vasilyevich Astakhov, respektivisht atasheu dhe zëvendësatasheu detar i ambasadës ruse në Romë, të cilët lidhen me GRU-në, shërbimin e inteligjencës ushtarake ruse.

Të dy u dëbuan nga Italia më 9 korrik, pas hetimit të Prokurorisë së Romës mbi kalimin e informacioneve të rezervuara drejt Rusisë. Hetimi italian kishte dokumentuar kontaktet e tyre me dy ish-pjesëtarë të inteligjencës italiane, të dyshuar se kishin furnizuar Rusinë me informacion konfidencial.

Nga ushtria te NATO

Në hetim përmenden edhe Igor Alexeyevich Anikeyev dhe Igor Albertovich Ovechkin, këshilltarë të ambasadës ruse, të lidhur me FSB-në, shërbimin e sigurisë së brendshme të Rusisë.

Sipas dokumentacionit të shqyrtuar, fokusi i tyre lidhet me mbledhjen dhe analizimin e informacioneve mbi strukturat italiane, veçanërisht kapacitetet ushtarake dhe teknologjitë e lidhura me NATO-n.

Kontakte me politikën dhe ekonominë

Rrjeti i përshkruar nuk kufizohet te mbrojtja. Në të shfaqen edhe Anton Andreyevich Demin dhe Dmitry Yuryevich Morozenkov, diplomatë që lidhen me SVR-në dhe GRU-në.

Sipas hetimit, ata kishin kontakte me shoqata kulturore ruse, sipërmarrës italianë aktivë në tregun rus dhe persona të tjerë që, për shkak të pozicionit të tyre, mund të përbënin pika aksesi drejt informacioneve dhe mjediseve të ndryshme.

Megjithatë, një kontakt me një shoqatë kulturore apo me një sipërmarrës nuk përbën në vetvete provë të një aktiviteti spiunazhi. Rëndësi kanë natyra e kontakteve, vazhdimësia e tyre dhe informacionet që kërkoheshin.

Dyshime për sabotazh dhe sulme kibernetike

Një nga elementet më të ndjeshme lidhet me pretendimet për përgatitjen e veprimeve të mundshme në territorin europian.

Sipas hetimit, janë evidentuar përpjekje për rekrutimin e qytetarëve bjellorusë dhe të vendeve të tjera të Europës Lindore, të cilët potencialisht mund të përdoreshin për sabotazh ndaj infrastrukturave civile ose ushtarake.

Po ashtu përmendet mbledhja sistematike e informacionit mbi dobësitë e infrastrukturave dixhitale. Të dhëna të tilla mund të përdoren për të identifikuar sistemet më të ekspozuara ndaj sulmeve kibernetike.

Italia si pikë tranziti

Hetimi ngre gjithashtu çështjen e lëvizjeve të qytetarëve rusë dhe bjellorusë përmes territorit italian drejt vendeve të tjera europiane.

Sipas rindërtimit, Italia mund të jetë përdorur si pikë tranziti për persona që më pas udhëtonin drejt vendeve të tjera të zonës Schengen.

Në këtë kontekst përmendet edhe rasti i një shtetasi bjellorus me pasaportë ruse, i dyshuar në Gjermani për përfshirje në një tentativë sulmi me dron ndaj aeroportit të Leipzigut. Sipas raportimeve gjermane, ai kishte hyrë në zonën Schengen me një vizë italiane.

Megjithatë, ky rast nuk provon një lidhje mes tij dhe rrjetit të përshkruar dhe as nuk dëshmon se Italia është përdorur prej tij si bazë operative.

Gjurmët që çojnë në Vatikan

Një tjetër emër i përmendur është Konstantin Alexeyevich Nemudrov, atashe pranë ambasadës ruse të akredituar në Selinë e Shenjtë.

Babai i tij, Alexey Nemudrov, ishte dëbuar nga Italia në vitin 2021 në kuadër të çështjes Walter Biot, oficeri i Marinës italiane i dënuar për dorëzimin e dokumenteve të klasifikuara te një funksionar rus.

Një burim i cituar në hetim pretendon se një pjesë e rolit të babait mund të jetë vazhduar nga i biri, veçanërisht në lidhje me informacionet mbi marrëdhëniet me Vatikanin dhe mjediset fetare.

Ky pretendim i atribuohet burimit dhe duhet dalluar nga faktet e dokumentuara mbi detyrën diplomatike të Nemudrov.

Një rrjet me shumë drejtime

Rindërtimi i publikuar paraqet një aktivitet rus që shtrihet në disa drejtime: ushtria, teknologjia, NATO, ekonomia, politika, kultura, gazetaria, aktivizmi dhe Vatikani.

Në këtë panoramë përfshihen edhe dyshime për rekrutim, përgatitje sabotazhesh, mbledhje informacioni mbi dobësitë dixhitale dhe monitorim të lëvizjeve të qytetarëve rusë e bjellorusë në territorin italian.

Në fund, artikulli ngre pikëpyetje edhe për incidentin e 13 gushtit në impiantin e KNDS Ammo Italy, ish-Simmel Difesa, në Colleferro. Megjithatë, nuk paraqitet ndonjë provë që e lidh drejtpërdrejt këtë incident me rrjetin rus të përshkruar.

Hetimi paraqet kështu një panoramë të një lufte hibride ku spiunazhi, mbledhja e informacionit, ndikimi dhe monitorimi i marrëdhënieve mund të zhvillohen paralelisht me aktivitetin diplomatik zyrtar.