Pse matematika është më e vështirë për disa fëmijë?/ Skanimet e trurit zbulojnë një të dhënë të rëndësishme

Fëmijët me vështirësi në të mësuarit e matematikës e përpunojnë ndryshe informacionin numerik, veçanërisht kur numrat paraqiten me simbole. Një studim i ri duke përdorur skanime të trurit tregon se këto ndryshime zhduken kur numrat paraqiten në formën e pikave.

Për disa fëmijë, matematika është shumë më e vështirë sesa për bashkëmoshatarët e tyre. Tani, shkencëtarët kanë identifikuar disa procese të të menduarit dhe zona të trurit që mund të ndihmojnë në shpjegimin e kësaj vështirësie.

Studimi u krye me fëmijë të klasës së dytë dhe të tretë. Fillimisht, ata iu nënshtruan një testi të standardizuar të matematikës.

Disa prej tyre rezultuan se kishin vështirësi të konsiderueshme në matematikë dhe u përfshinë në grupin e fëmijëve me aftësi të kufizuara në të mësuarit e matematikës. Fëmijët e tjerë, që kishin aftësi tipike në matematikë, u përfshinë në grupin e krahasimit.

Më pas, të gjithë fëmijëve iu dhanë detyra të thjeshta numerike, ndërsa aktiviteti i trurit të tyre u regjistrua me rezonancë magnetike.

Fëmijët duhej të zgjidhnin numrin më të madh

Në eksperiment, fëmijëve iu shfaqën në ekran çifte numrash nga 1 deri në 9.

Ata duhej të përcaktonin se cili prej dy numrave ishte më i madh.

Për çdo pyetje, fëmijët kishin vetëm disa sekonda për të dhënë përgjigjen.

Studiuesit nuk u interesuan vetëm për përgjigjen e saktë ose të gabuar. Ata analizuan edhe sa kohë iu duhej fëmijëve për të dhënë përgjigjen dhe si ndryshonte sjellja e tyre pasi bënin një gabim.

Këtu u shfaqën dallimet më interesante.

Fëmijët me vështirësi në matematikë ishin më pak të kujdesshëm

Kur numrat paraqiteshin si simbole, fëmijët me vështirësi në matematikë kishin tendencë të jepnin përgjigje më shpejt dhe të ishin më pak të kujdesshëm.

Një tjetër dallim u shfaq pas gabimeve.

Fëmijët me aftësi tipike në matematikë zakonisht ngadalësonin ritmin pasi kishin dhënë një përgjigje të gabuar.

Fëmijët me vështirësi në matematikë, në përgjithësi, nuk e ngadalësonin ritmin në të njëjtën mënyrë.

Kjo sugjeron se problemi mund të mos jetë vetëm te aftësia për të kuptuar numrat, por edhe te mënyra se si fëmijët e kontrollojnë dhe e rregullojnë mënyrën e zgjidhjes së një problemi.

Çfarë treguan skanimet e trurit?

Ndërsa fëmijët zgjidhnin detyrat, studiuesit përdorën rezonancën magnetike për të parë se cilat zona të trurit ishin më aktive.

Një nga zonat që tërhoqi vëmendjen ishte gyrus-i frontal i mesëm, një pjesë e trurit që lidhet me të menduarit rreth numrave dhe kujtesën afatshkurtër.

Kjo zonë ishte më pak aktive te fëmijët me vështirësi në matematikë në momentet kur ata përgjigjeshin me më pak kujdes.

Një tjetër zonë e rëndësishme ishte korteksi cingulat anterior.

Kjo pjesë e trurit luan rol në zbulimin e gabimeve dhe në vlerësimin se sa mirë po kryejmë një detyrë.

Kur fëmijët me vështirësi në matematikë bënin gabime dhe nuk e ngadalësonin ritmin më pas, kjo zonë e trurit gjithashtu prirej të ishte më pak aktive.

Pastaj studiuesit ndryshuan mënyrën e paraqitjes së numrave

Ky ishte një nga rezultatet më interesante të studimit.

Në një test të dytë, studiuesit nuk përdorën më simbole numerike.

Në vend të numrit “5”, për shembull, fëmijëve iu shfaqën pesë pika.

Fëmijët duhej përsëri të përcaktonin se cili grup përmbante më shumë.

Dhe këtë herë, ndryshimet mes dy grupeve u zhdukën./ CNA