Presidenti Trump tha se ai dhe Zonja e Parë Melania ndihmuan në projektimin e statujës.

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, i ka dhuruar presidentit kinez Xi Jinping një skulpturë të një shqiponje, një shpend vendas i Amerikës së Veriut dhe simboli kombëtar i vendit të tij, gjatë një darke shtetërore madhështore në Uashington.

Dhurata, e cila u zbulua para të ftuarve VIP në darkën e së enjtes, mishëronte “shpirtin e lirë dhe fluturues të Amerikës”, tha Trump.

Ai tha se ai dhe Zonja e Parë Melania Trump morën pjesë në projektimin e saj. Statuja është pjesë e një aspekti të vlefshëm por ndonjëherë të ndërlikuar – të diplomacisë ndërkombëtare: shkëmbimit të dhuratave.

Dhurata të tilla janë një element i vogël, por domethënës, i synimit më të gjerë të samitit treditësh të Xi-së dhe Trumpit krijimit të marrëdhënieve personale mes udhëheqësve të dy superfuqive globale.

“Do të diskutojnë për të gjitha këto çështje të ndërlikuara”, thotë Daniel Kritenbrink, partner në The Asia Group. “Por në fund të ditës, ata janë ende dy qenie njerëzore.

“Pra, kjo marrëdhënie personale ka rëndësi”, thotë ai. “Mendoj se shkëmbimi i dhuratave është një pjesë kyçe e kësaj.”

Kritenbrink, i cili kaloi më shumë se 30 vjet si diplomat amerikan, kryesisht në Azi, thotë se marrëdhëniet personale kanë një rëndësi të veçantë për Xi-në.

Ai beson se lidhja e drejtpërdrejtë Trump-Xi është ngjitësi që po mban së bashku “marrëdhënien më komplekse dhe më të rëndësishme në botë”.

Ai thotë se edhe Trumpi e vlerëson atë që Kritenbrink e quan “diplomaci në nivel liderësh”.

Dhuratat kanë pasur një prani të veçantë gjatë presidencës së Trumpit.

Presidenti amerikan ka marrë një avion privat luksoz, një shufër ari të gdhendur, një unazë ari të stolisur me diamante dhe gurë të çmuar, si dhe dhurata të tjera.

Ole Jacob Sending nga Instituti Norvegjez për Çështjet Ndërkombëtare thotë: “Kur mendon për presidencën e Trumpit në këtë mënyrë, mendoj se dhënia e dhuratave, sigurisht në një kuptim të gjerë, është shumë pjesë e mënyrës se si ai vepron.”

Të enjten në mëngjes, Xi njoftoi një dhuratë prej dy pandash kineze për një kopsht zoologjik në Atlanta si dhe një program të ri shkëmbimi studentor, i cili do të mirëpresë 100,000 studentë amerikanë për të studiuar në Kinë gjatë pesë viteve.

“Panda gjigante ka qenë një ambasadore e miqësisë mes kinezëve dhe amerikanëve”, tha Xi. “Pas disa ditësh, dy panda Ping Ping dhe Fu Shuang – do të vijnë në shtëpinë e tyre të re në Zoo Atlanta dhe do të takohen me popullin amerikan.”

Nuk është e qartë nëse ai dha dhurata të tjera. BBC ka kontaktuar Shtëpinë e Bardhë.

Sot, praktika e dhënies së dhuratave madhështore ekziston kryesisht në shtetet e Gjirit dhe në qeveritë autokratike.

“Autokracitë si Kina japin dhurata shumë më të shtrenjta”, thotë Morten Skumsrud Andersen, i cili bashkëpunoi me Sending në një studim mbi diplomacinë dhe dhuratat.

Në Perëndim, thotë Andersen, tradita është zbehur për shkak të kufizimeve dhe mekanizmave mbrojtës demokratikë.

Për shembull, Kushtetuta e SHBA-së ka një klauzolë mbi shpërblimet dhe përfitimet, e cila vendos një kufi në vlerë monetare për dhuratat që një president mund të marrë nga një qeveri e huaj.

Aktualisht, kufiri është 525 dollarë (397 paund). Çdo shumë më e lartë bëhet pronë federale, përveç rastit kur presidenti zgjedh ta blejë përsëri me paratë e tij.

Gjithashtu, kur jep një dhuratë që tejkalon një shumë të caktuar, një president amerikan duhet të kalojë përmes Kongresit, përveç rastit kur e paguan personalisht.

“Ka shumë rregulla dhe protokolle të përfshira”, thotë Sending. “Ka shumë mendim dhe proces që lidhet me llojin e dhuratës që duhet dhënë, ku duhet të zhvillohet shkëmbimi i dhuratave? Si duhet të zhvillohet? Kur?

“E gjithë kjo është shumë e përcaktuar paraprakisht dhe përfshin negociata në nivele më të ulëta, të cilat zhvillohen për javë të tëra përpara”, thotë Sending.

Andersen shton: “Kjo nuk është një blerje e minutës së fundit në aeroport.”

Shqiponja është shndërruar në një simbol amerikan.

Gjatë vizitës shtetërore të Xi-së në SHBA në vitin 2013, presidenti i atëhershëm Barack Obama i dhuroi atij një stol të gdhendur me mbishkrim, të bërë nga druri i kuq i Kalifornisë, vendas në këtë shtet ku të dy ishin takuar. Më pas, ata u ulën së bashku në të, duke buzëqeshur para kamerave.

Ky ishte një shembull më i shkëlqyer sesa ai i vitit 2009, kur kryeministri i atëhershëm britanik Gordon Brown i dhuroi Obamës një mbajtëse zbukuruese për stilolapsa, të bërë nga druri i një anijeje historike kundër skllavërisë; ndërsa Obama i dha Brownit një set DVD-sh, të cilat, sipas raportimeve, nuk ishin të formatuara për lexuesit DVD në Mbretërinë e Bashkuar.

“Ky është një shembull i një lloj shkëmbimi të sikletshëm”, thotë Sending.

Për fat të mirë, Brown dhe Obama ishin udhëheqës aleatë dhe jo rivalë të fortë që përpiqeshin të zgjidhnin dallime që dukej se nuk mund të zgjidheshin.

“Nuk dëshiron të bësh ndonjë gabim”, thotë Sending, duke shtuar se dhurata e gabuar mund të prishë potencialisht çdo objektiv më të gjerë.

Në këtë rast, mes Trumpit dhe Xi-së ka potencialisht shumë në lojë.

Ky është takimi i tyre i tretë ballë për ballë që nga fillimi i mandatit të dytë të Trumpit dhe samiti po zhvillohet në një kohë kur po rriten frikërat për një apokalips të shkaktuar nga inteligjenca artificiale, ndërsa të dyja vendet garojnë për dominim në këtë industri që po rritet me shpejtësi.

Ai po zhvillohet gjithashtu pas një lufte të ashpër tregtare SHBA-Kinë, e cila është zgjidhur vetëm përmes një armëpushimi të përkohshëm, të zgjatur gjatë kësaj vizite.

Shkëmbimi i tanishëm i ndihmon ata të zbusin dallimet dhe duhet parë në të njëjtën mënyrë si fluturimet ushtarake, ceremonitë madhështore dhe darka shtetërore, thotë Kritenbrink.

“Është protokoll dhe është paraqitje publike dhe është dhënie dhuratash, të gjitha si mjete për të arritur një qëllim, që është marrëdhënia e qëndrueshme SHBA-Kinë.

“Unë do të zgjidhja një armëpushim të brishtë në vend të një lufte tregtare të ashpër në çdo ditë të javës.”/BBC