Nga Engjëll Serjani
Sot më erdhi në mendje një nga bashkëpunëtorët e mi më të dashur, një burrë që la gjurmë jo vetëm në jetën time profesionale, por edhe në historinë e gazetës rajonale “Dita JUG”: poeti, rapsodi, gazetari dhe burri i shquar i Tepelenës, Maliq Lila.
E kujtoj me respekt, me mall dhe, mbi të gjitha, me krenari. Krenari për faktin se për disa vite patëm fatin të punonim bashkë në një kohë jo të lehtë për gazetarinë shqiptare. Ishin vitet e para pas ndryshimeve politike, kur shtypi i lirë dhe i pavarur përballej me vështirësi të shumta dhe kur gazetaria bëhej shpesh me më shumë idealizëm sesa me mundësi.
“Dita JUG” ishte një gazetë e tillë. Një gazetë e njerëzve që besonin te fjala e lirë, te e drejta për të treguar atë që ndodhte në komunitet dhe te përgjegjësia që mbart pena e gazetarit.
Në atë redaksi, Maliq Lila ishte më i madhi në moshë mes një grupi gazetarësh të rinj. Por mosha nuk e vendoste atë në një distancë prej tyre. Përkundrazi. Ai ishte njëri prej tyre, kolegu i tyre dhe, pa e kërkuar kurrë një rol të tillë, modeli i tyre.
Si botues dhe drejtor i gazetës, e kam të vështirë të harroj përkushtimin, etikën, seriozitetin dhe korrektësinë e tij në punë. Ai e merrte gazetarinë me një përgjegjësi që sot do të ishte e vështirë të gjendej në atë masë.
Pena e Maliqit ishte e mprehtë në kritikë, por e kthjellët në të vërtetën. Ai nuk kishte nevojë ta zbukuronte realitetin për ta bërë interesant. E kërkonte të vërtetën dhe, kur e gjente, e shkruante me guxim.
Kishte edhe një veçanti tjetër që e bënte shkrimin e tij të dallueshëm: dashurinë për gjuhën dhe vargun. Titujt e tij shpesh kishin një ritëm poetik, një rimë që të mbetej në mendje, por që njëkohësisht përcillte një mesazh të qartë. Më kujtohet një prej tyre:
“Vlora, si Vlora. Dhe me këngë ja bën fora.”
Ishte Maliqi: gazetar me penë të mprehtë, por edhe poet me ndjeshmëri; kritik, por jo cinik; i drejtpërdrejtë, por gjithmonë korrekt.
Për ne, njerëzit e “Dita JUG”, ai ishte më shumë se një bashkëpunëtor. Ishte një pikë referimi. Një njeri tek i cili mund të mbështeteshe, një koleg që e respektonte profesionin dhe një zë që nuk e ngatërronte kurrë gazetarinë me interesin personal.
Sot, duke e kujtuar, mendoj se duhet ta themi këtë jo vetëm në emrin tim, por edhe në emër të atyre që punuan me të dhe të gjithë familjes së “Dita JUG”.
Faleminderit, Maliq!
Faleminderit për vitet që na dhurove, për shkrimet, për vargjet, për kritikën, për korrektësinë dhe mbi të gjitha për shembullin që na le.
Gazeta “Dita JUG” mbijetoi dhe u përpoq të ruante identitetin e saj në një periudhë të vështirë të shtypit të lirë në Shqipërinë e Jugut. Në atë rrugëtim pati shumë njerëz që kontribuan. Por mes tyre, emri i Maliq Lilës zë një vend të veçantë.
Sepse disa gazetarë shkruajnë lajme.
Disa të tjerë bëjnë karrierë.
Por ka edhe nga ata që, përmes punës së tyre, i japin gazetarisë një emër, një karakter dhe një ndërgjegje.
Për ne, Maliq Lila ishte një prej tyre.
Një ikonë e vërtetësisë, transparencës dhe guximit gazetaresk.
Dhe kjo është arsyeja pse sot, edhe pas kaq vitesh, “Dita JUG” nuk e harron.
Sondazh
Lexo gjithashtu
