Rezistenca ndaj insulinës mund të zhvillohet gradualisht dhe shpesh nuk jep shenja të qarta në fazat e para. Megjithatë, disa ndryshime në organizëm, nga shtimi në peshë deri te etja e shtuar dhe ndryshimet në lëkurë, mund të jenë sinjale që nuk duhen neglizhuar. Rezistenca ndaj insulinës ndodh kur qelizat e organizmit nuk i përgjigjen siç duhet insulinës, hormonit që ndihmon në kontrollin e sheqerit në gjak. Me kalimin e kohës, kjo gjendje mund të rrisë rrezikun për prediabet dhe diabet të tipit 2. Më poshtë janë disa nga shenjat që mund të shoqërohen me këtë problem.
1. Sheqer i lartë në gjak
Niveli i lartë i glukozës në gjak, i njohur si hiperglicemi, mund të jetë një nga shenjat e hershme të rezistencës ndaj insulinës. Një nga analizat që përdoret për të vlerësuar nivelin mesatar të sheqerit në gjak është HbA1c, e cila tregon mesataren e glukozës gjatë rreth tre muajve të fundit.
Në përgjithësi:
nën 5.7% konsiderohet vlerë normale;
5.7%–6.4% mund të tregojë prediabet;
6.5% ose më shumë është në intervalin diagnostik për diabetin, por diagnoza duhet të bëhet nga mjeku dhe mund të kërkojë konfirmim.
2. Kolesteroli i lartë
Insulina ndihmon gjithashtu në mënyrën se si organizmi përdor dhe ruan yndyrnat. Rezistenca ndaj insulinës mund të shoqërohet me një profil jo të favorshëm të yndyrave në gjak, si:
trigliceride të larta;
kolesterol LDL të rritur;
kolesterol HDL të ulët.
Një analizë e thjeshtë gjaku mund të tregojë këto vlera.
3. Shtimi në peshë
Kur organizmi bëhet rezistent ndaj insulinës, qelizat e kanë më të vështirë të përdorin glukozën në mënyrë efikase për energji. Si përgjigje, trupi mund të prodhojë më shumë insulinë. Nivelet e larta të insulinës mund të favorizojnë ruajtjen e yndyrës, veçanërisht rreth barkut. Shtimi i dhjamit abdominal është një nga ndryshimet që lidhet shpesh me rezistencën ndaj insulinës.
4. Lodhja e vazhdueshme
Ndjenja e lodhjes mund të shfaqet te personat me rezistencë ndaj insulinës, prediabet ose diabet. Kur qelizat nuk e përdorin në mënyrë efikase glukozën për energji, mund të shfaqet mungesë energjie dhe lodhje. Megjithatë, lodhja ka shumë shkaqe të tjera, ndaj vetëm ky simptom nuk mjafton për të përcaktuar rezistencën ndaj insulinës.
5. Urinimi i shpeshtë
Kur sheqeri në gjak është vazhdimisht i lartë, veshkat përpiqen të largojnë glukozën e tepërt përmes urinës. Kjo mund të bëjë që organizmi të humbasë më shumë ujë dhe të rritet frekuenca e urinimit. Nëse një person fillon të shkojë në tualet shumë më shpesh se zakonisht, veçanërisht gjatë natës, kjo është një shenjë që duhet diskutuar me mjekun.
6. Etja e shtuar
Urinimi i shpeshtë mund të shkaktojë humbje të lëngjeve dhe dehidratim. Si pasojë, organizmi mund të sinjalizojë nevojën për më shumë ujë dhe personi mund të ndiejë etje të vazhdueshme ose më të madhe se zakonisht. Etja e shtuar, sidomos kur shoqërohet me urinim të shpeshtë, mund të jetë shenjë e niveleve të larta të sheqerit në gjak.
7. Ndryshime në lëkurë
Një nga shenjat më karakteristike që mund të shfaqet te personat me rezistencë ndaj insulinës është acanthosis nigricans. Bëhet fjalë për zona të lëkurës që bëhen më të errëta, më të trasha ose me pamje kadifeje. Ato shfaqen shpesh në qafë, sqetulla, zona të tjera ku lëkura krijon palosje. Mund të shfaqen gjithashtu fibroma të buta të lëkurës, të njohura si skin tags.
