Për disa njerëz, vakti fillon vetëm pasi të jetë bërë fotografia. Pjata vendoset në tavolinë, telefoni del nga çanta dhe ushqimi fotografohet nga sipër, nga anash dhe ndonjëherë edhe nga disa kënde të tjera. Vetëm pasi të gjendet fotografia perfekte, fillon ngrënia.
Ata që fotografojnë çdo ushqim zakonisht i kushtojnë shumë rëndësi mënyrës se si duket një pjatë. Ngjyrat, vendosja e ushqimit, pjata dhe dekorimi bëhen pjesë e fotografisë. Një mëngjes i zakonshëm mund të duket si menu restoranti pas këndit të duhur. Për disa, fotografia është mënyrë për të ruajtur kujtimin e një vakti. Sidomos kur ushqimi hahet në një vend të ri, në një restorant të veçantë ose gjatë pushimeve. Fotografia bëhet pjesë e albumit të udhëtimit.
Pastaj janë ata që duan ta ndajnë menjëherë me të tjerët. Një story me kafenë e mëngjesit, një foto të darkës ose një video të ëmbëlsirës mund të tregojë se ku janë dhe çfarë po shijojnë. Ka edhe persona që e shohin ushqimin si art. Një tortë e dekoruar bukur, një pjatë me ngjyra ose një koktej i përgatitur në mënyrë interesante mund të jetë më i fotografueshëm sesa një selfie. Dhe sigurisht, ekziston personi që fotografon gjithçka: kafenë, picën, hamburgerin, akulloren dhe madje edhe ushqimin e shokut. Në fund, për disa njerëz fotografia e ushqimit është thjesht një zakon i vogël i përditshëm. Për të tjerë është mënyra më e mirë për të treguar një eksperiencë. Sepse ndonjëherë, para se të pyesim “A ishte i mirë?”, duam të dimë: “A doli bukur në foto?”
