Nga Boldnews.al
Drejtuesit më të lartë të Policisë së Shtetit i dhuruar një duartrokitje të mekur kryeministrit Edi Rama, në përfundim të një fjalimi të gjatë të këtij të fundit mëngjesin e kësaj të Hëne.
Të gjendur përballë revoltës studentore e qytetarëve në Tiranë e në rrethe të tjera, zyrtarët e lartë policorë, me shumë mundësi, kanë pritur që kreu i qeverisë të tregonte shenja tërheqjeje dhe prezantimin e një zgjidhjeje politike.
Të lodhur, të keqpaguar, por edhe agresivë përballë grupeve të të rinjve që nuk tërhiqen nga kërkesa e tyre kryesore për dorëheqjen e kryeministrit, shumë punonjës policie terreni, me shumë mundësi, kanë shpresuar që Rama të përcillte mesazhe qetësimi dhe zbutje të situatës në takimin me shefat e tyre.
Përkundrazi, ata dëgjuan nga i pari i qeverisë për armiq të huaj nga Rusia e deri në Iran që nuk duan Shqipërinë, për të rinj “brumbuj nga periferia”, për “duar të zeza” që duan të prishnin avenirin që i ka siguruar Edi Rama Shqipërisë, për një opozitë që i hedh zjarr benzinës së revoltës, për media që nuk duan të pranojnë mrekullinë qeverisëse të Rilindjes, për mësues që nuk ndalin vrullin e të rinjve.
Shkurt, drejtuesit e Policisë morën mesazhin se Edi Rama nuk ka ndërmend që të lëshojë pushtetin e tij dhe, për të mbrojtur karrigen, do të duhet të përdorë (edhe keqpërdor në raste të caktuara), efektivët e Policisë së Shtetit.
Ata morën kushtrimin që “të mbrojnë rendin dhe pronën publike e private me çdo kusht”, pra, të përdorin sa më shumë argumentin e forcës, shkopinjtë e gomës, gazin lotsjellës dhe plumbat e gomuar. Por, kundër kujt?
Ai efektivi që përdor “mitralozin e ujit” mbi autobot mund t’ia drejtojë tytën një mikut apo shokut të tij. Ai punonjësi i policisë që gjuan me plumba gome kundër protestuesve, mund të godasë djalin e motrës. Ai që hedh gazin lotsjellës, ndoshta nuk e di, që po helmon vajzën e vëllait, njerëz të afërt e familjarë. Ai shkopi i gomës ndoshta po godet kushëririn e tij.
Po ashtu, edhe nga ana tjetër e medaljes, ai guri i fluturuar nga protestuesit në grupin e policëve, mund të godasë babain e një protestuesi, dajën, xhaxhain.
Tirana, sa është e madhe, aq është edhe e vogël e njerëzit që gjenden në palët përballë mund të jenë familjarë me njëri-tjetrin.
Por, ajo që është akoma më e rëndë në nxitjen e kryeministrit Edi Rama është rreziku i rrënimit të autoritetit të Shtetit.
Të rinjtë, gjimnazistë e student, po e perceptojnë këto ditë Policinë e Shtetit si aleatin kryesor të “kundërshtarit të tyre”, Edi Ramës. Në optikën e të rinjve të revoltuar, punonjësit e Policisë mund të imagjinohen si kundërshtari që, nëse nuk e godasin të parët, do të goditen prej tyre.
Në optikën e një të riu, të pabrumosur ende me rëndësinë e Shtetit dhe i mbushur me revoltën për të një ardhme të pasigurt, rrezikon të formësohet idea se punonjësi i policisë është “kundërshtari”. Do të mësohet të mos e respektojë në afat-gjatë, edhe atëherë kur kjo valë proteste do të vijë momenti që do të mbyllet.
Uniforma e punonjësit të Policisë është shfaqja më e dukshme e autoritetit të Shtetit. Është ajo që duhet respektuar dhe, mbi të gjitha, është ajo që duhet parë si zgjidhja e qytetarëve, përfshirë edhe këtyre të rinjve, për shqetësimet e tyre të përditshme, sot e në të ardhmen.
Policia, me forcën e mjeteve të saj, edhe mund ta shtypë revoltën qytetare. Por, ajo që mbetet më pas është edhe më e errët. Një brez i tërë, i cili nuk mund të besojë tek autoriteti i Shtetit.
Diçka e tillë mund të ketë përshkuar mendjen e drejtuesve të lartë të Policisë në takimin e kësaj të hëne, ku u detyruar të duartrokasin mekur kryeministrin Rama, i cili, me arrogancën e tij, duket se po ndjek devizën “pas meje, flaka të bjerë!”
