Dosja përfundon në gjykatë

Zvarritje prej muajsh, kërkesa për plotësim dokumentacioni pa bazë të qartë dhe kritere të kontestuara për projektet

Nga procedurat administrative te Prokuroria dhe gjykata, një inxhiniere ndërtimi pretendon se aplikimet e saj për leje zhvillimi në Sarandë janë zvarritur për muaj të tërë, ndërsa kërkesat për plotësim dokumentacioni janë bërë pa përcaktuar qartë bazën ligjore dhe teknike. Në një rast, ajo përmend edhe një krahasim me Bashkinë Finiq, ku kërkesat për plotësim janë shoqëruar me referenca konkrete ligjore.

Një konflikt i nisur në zyrat e administratës së territorit në Sarandë ka përfunduar në një përplasje institucionale që tashmë është adresuar edhe në gjykatë.

Në qendër të saj është inxhinierja e ndërtimit Marjana Koçi, e cila prej muajsh kundërshton mënyrën se si, sipas saj, Bashkia Sarandë dhe institucione të tjera kanë trajtuar aplikimet e saj për leje zhvillimi dhe ndërhyrje në objekte ekzistuese.

Dokumentet e depozituara prej saj tregojnë se ankesat nuk lidhen me një aplikim të vetëm. Koçi thotë se gjatë dy viteve të fundit ka pasur disa dosje që, sipas saj, janë përballur me kërkesa për plotësim dokumentacioni, zvarritje të afateve dhe kërkesa që ajo i konsideron të paargumentuara teknikisht. Në ankimimin e saj në gjykatë ajo deklaron se shtatë aplikime janë zvarritur nga 3 deri në 16 muaj.

(Lexo këtu dokumentin: Ankimim-Mosfillim-721-746-DEFINITIV-Per-Dorezim)

Nga një tendë në verandë te një konflikt më i gjerë me administratën

Një nga rastet që Koçi përdor për të mbështetur pretendimet e saj lidhet me aplikimet për ndërtimin e një tende hijezimi në verandën e një apartamenti në Sarandë.

Në një ankesë të datës 18 gusht 2025 drejtuar Agjencisë së Zhvillimit të Territorit, ajo i referohet dy aplikimeve, AN020720250021 dhe AN270720250002, të dyja për të njëjtin zhvillues, Ervin Didati.

Sipas dokumentit, bëhej fjalë për një apartament në katin e katërt të një pallati me katër kate mbi nivelin e tokës. Koçi kundërshton arsyetimin e dhënë pas shqyrtimit nga AZHT, sipas të cilit projekti, duke qenë brenda brezit bregdetar, duhej të ishte më i plotë në paraqitjen grafike dhe në materializimin e strukturës.

Inxhinierja pretendon se projekti kishte planimetri, prerje, pamje, aksonometri dhe detaje konstruktive, ndërsa në dokumentacion ishin specifikuar edhe materialet e përdorura dhe mënyra e bashkimit të elementeve metalike.

Ajo kërkon nga institucionet që të mos mjaftohen me formulime të përgjithshme, por të tregojnë konkretisht se cili element teknik mungon dhe mbi çfarë baze kërkohet ndryshimi i tij.

Në ankesë ajo ngre edhe një tjetër pyetje: pse AZHT-ja është përzgjedhur nga Bashkia Sarandë në sistemin e-Leje për të dhënë mendim për këtë aplikim dhe nëse kjo procedurë zbatohet për të gjitha rastet apo vetëm për ato që ndodhen brenda brezit bregdetar.

(Lexo këtu dokumentin: ANKESE M_Koci per aplikimin ervin didati)

“Përmirësim projekti” pa treguar se çfarë duhet përmirësuar

Një tjetër dosje e përfshirë në denoncim është aplikimi AN090120240004, për të cilin Koçi thotë se ka kërkuar leje zhvillimi për qytetarin Kujtim Shehu.

Sipas ankesës së saj, ky aplikim ka qëndruar në sistem për një periudhë të gjatë dhe, në momentin kur është hartuar ankesa, rezultonte me statusin “Në pritje të vendimit Final”.

Ajo kundërshton veçanërisht formulimet e përdorura në kërkesat për plotësim dokumentacioni, duke pretenduar se i është kërkuar “përmirësim i projekt-idesë” pa iu specifikuar se cilat pjesë të projektit duhej të ndryshoheshin.

Sipas saj, administrata duhet të kontrollojë elemente të matshme dhe të verifikueshme: respektimin e kushteve të planifikimit, sipërfaqet, lartësitë, distancat, koeficientët dhe përputhshmërinë me rregullat e projektimit.

Pikërisht këtu qëndron një nga pretendimet kryesore të inxhinieres: ajo thotë se në vend që t’i tregohet konkretisht se cili kusht urbanistik apo rregull projektimi është shkelur, i është kërkuar në mënyrë të përgjithshme të “përmirësojë” projektin.

(Lexo këtu dokumentin: ANKESE M_Koci per aplikimin kujtim shehu)

Dokumenti i Finiqit ngre pikëpyetjen: pse nuk mund të bëhet njësoj edhe në Sarandë?

Një nga dokumentet më interesantë të dosjes është një shkresë e Bashkisë Finiq, e datës 17 shkurt 2025.

Në këtë rast, administrata i referohet drejtpërdrejt neneve 29 dhe 43 të Ligjit 107/2014 “Për planifikimin dhe zhvillimin e territorit”, si edhe neneve 14, 15 dhe 20 të VKM nr. 408. Më pas përcakton një afat prej 15 ditësh dhe specifikon qartë dy elementet që duhet të plotësohen: funksioni i magazinës dhe numri i kateve mbi tokë. 

Ky dokument është përdorur nga Koçi si pikë krahasimi me praktikën që ajo pretendon se ka hasur në Sarandë.

Në ankimimin e saj në gjykatë, ajo e përdor praktikën e Finiqit si shembull për të argumentuar se kërkesat administrative mund të përcaktojnë njëkohësisht bazën ligjore dhe elementet konkrete që duhet të plotësohen.

(Lexo këtu dokumentin: poltesim dokumentacioni nga bashkia finiq per krahasim)

Ky krahasim, nëse verifikohet edhe përmes dosjeve të plota administrative, është një nga pikat që kërkon më shumë vëmendje: a zbatohet i njëjti standard argumentimi teknik dhe ligjor nga njësitë e ndryshme të administratës publike?

Një refuzim pas përfundimit të afatit

Një tjetër rast i përfshirë në ankimimin gjyqësor lidhet me aplikimin AN080420260108.

Koçi pretendon se afati 20-ditor për shqyrtimin e kërkesës kishte përfunduar më 14 maj 2026 dhe se, sipas interpretimit të saj të dispozitave ligjore, e drejta e miratimit në heshtje kishte lindur më 15 maj.

Megjithatë, sipas dokumentit të saj, vendimi për refuzimin e kërkesës është marrë më 14 korrik 2026, pra rreth dy muaj pas datës që ajo konsideron si momentin e lindjes së miratimit në heshtje. Vendimi mban numrin 326 dhe është firmosur nga kryetari i Bashkisë Sarandë, Oltion Çaçi. 

Koçi pretendon gjithashtu se vendimi përmban disa kërkesa të përgjithshme, përfshirë përmirësimin e projektidesë arkitektonike dhe dokumente të tjera, por pa identifikuar sipas saj nenin konkret të planit apo aktit ligjor që ishte shkelur. 

Një nga pretendimet lidhet edhe me kërkesën për policë sigurimi gjeodeti, të cilën inxhinierja e konsideron të pajustifikuar për një leje zhvillimi nën 250 metra katrorë. Ky pretendim kërkon verifikim të drejtpërdrejtë në dosjen administrative dhe në bazën ligjore të përdorur nga Bashkia. 

Përplasja për 3D-në: kriter teknik apo shije personale?

Një nga pjesët më të pazakonta të denoncimit lidhet me mënyrën se si, sipas Koçit, është vlerësuar paraqitja grafike e projekteve.

Në ankimimin e saj ajo pretendon se për fazën e lejes së zhvillimit kërkohet një pamje ilustruese 3D dhe se administrata nuk duhet ta shndërrojë këtë kërkesë në një kriter estetik që lidhet me nivelin e realizmit të renderave. 

Ajo pretendon se në disa raste projektet janë kthyer për “përmirësim të projekt-idesë arkitektonike”, ndërsa në raste të tjera janë bërë edhe komente që ajo i konsideron të natyrës subjektive.

Pretendimi bëhet edhe më i fortë në rastin e një tende në verandë, ku Koçi thotë se e njëjta ndërhyrje është paraqitur në katër aplikime dhe, sipas saj, është refuzuar në disa raste për materialet e përdorura, ndërsa më pas është miratuar me një zgjidhje tjetër. 

Ajo pretendon gjithashtu se në dokumente të ndryshme e njëjta verandë është identifikuar në mënyra të ndryshme, një herë si pjesë e katit të pestë dhe një herë si kat nëntokë, duke e përdorur këtë si argument për të vënë në dyshim mënyrën e shqyrtimit të dosjes. 

Denoncimi penal nuk u mbyll pa kundërshtim

Përplasja nuk ka mbetur vetëm në nivelin administrativ.

Koçi i është drejtuar Prokurorisë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Sarandë me dy kallëzime, të regjistruara me numrat 721 dhe 746.

Prokuroria, sipas dokumentit të ankimimit, ka marrë më 31 korrik 2026 dy vendime për mosfillimin e procedimit penal. Koçi i ka kundërshtuar këto vendime në gjykatë dhe kërkon shfuqizimin e tyre dhe detyrimin e Prokurorisë për regjistrimin e procedimit penal. 

Në thelb të ankimimit të saj është pretendimi se Prokuroria nuk ka kryer verifikime minimale përpara se të vendoste mosfillimin.

Ajo përmend, ndër të tjera, mungesën e këqyrjes së dosjeve elektronike në sistemin e-Leje, mungesën e verifikimit të dokumentacionit teknik dhe, për një prej rasteve, mungesën e një verifikimi topografik për distancën nga vija bregdetare. 

Por ka edhe një tjetër pikë që Koçi e ngre në mënyrë të drejtpërdrejtë: sipas saj, një pjesë e pretendimeve që ajo kishte tërhequr përpara marrjes së vendimit të Prokurorisë janë cituar sërish në vendimin për mosfillimin.

Ajo pretendon se me një shkresë të datës 23 korrik 2026 dhe deklaratat e 20 korrikut kishte tërhequr disa formulime të mëparshme, ndërsa vendimi i Prokurorisë, sipas saj, vijon t’u referohet atyre. 

Prefektura kërkoi dosjen teknike

Një tjetër element që kërkon vëmendje është përfshirja e Prefekturës së Qarkut Vlorë.

Sipas ankimimit, për rastin AN080420260108, Prefektura i është drejtuar Bashkisë Sarandë duke kërkuar dosjen e shqyrtimit teknik dhe procesverbalin ku duhej të citohej neni konkret i pretenduar si i shkelur. 

Koçi pretendon se Bashkia nuk i është përgjigjur Prefekturës.

(Lexo këtu dokumentin: shkresa e prefektures per bashkine)

Ky është një nga dokumentet që duhet të shërbejë si provë dokumentare në versionin final të artikullit, pasi lejon që pretendimi i inxhinieres të mos mbështetet vetëm në atë që ajo shkruan në ankimim, por të krahasohet me komunikimin zyrtar ndërmjet Prefekturës dhe Bashkisë.

Çfarë kërkon tani inxhinierja?

Në gjykatë, Koçi kërkon shfuqizimin e dy vendimeve të Prokurorisë për mosfillimin e procedimit dhe kërkon që Prokuroria të kryejë një sërë verifikimesh.

Ndër kërkesat e saj janë këqyrja e dosjeve të e-Leje, verifikimi i bazës ligjore për kërkesën e një 3D-je realiste, verifikimi i bazës ligjore për ndalimin e materialeve të caktuara dhe kontrolli i bazës ligjore për kërkimin e policës së sigurimit për leje nën 250 metra katrorë. 

Ajo kërkon gjithashtu verifikimin e distancës nga deti në një prej aplikimeve dhe marrjen në shqyrtim të disa dosjeve të tjera si prova për atë që e konsideron një praktikë të përsëritur.

Hetimi që mbetet për t’u bërë

Dokumentet e vëna në dispozicion nuk mjaftojnë për të nxjerrë përfundimin se shkeljet e pretenduara nga inxhinierja janë provuar. Por ato mjaftojnë për të ngritur disa pyetje konkrete që mund të verifikohen dokument më dokument.

A janë respektuar afatet ligjore për shqyrtimin e aplikimeve?

A janë argumentuar teknikisht kërkesat për plotësim dokumentacioni dhe refuzimet?

A është përdorur i njëjti standard nga Bashkia Sarandë dhe Bashkia Finiq?

A ekziston ndonjë dispozitë konkrete që kërkon atë nivel paraqitjeje 3D që pretendohet nga denoncuesja?

A janë kërkuar dokumente që nuk lidhen me kategorinë konkrete të lejes?

Dhe, mbi të gjitha, a ka pasur një praktikë të përsëritur administrative apo kemi të bëjmë me raste të veçuara?

Përgjigjet nuk mund të dalin vetëm nga deklarimet e palëve. Ato kërkojnë hapjen dhe krahasimin e dosjeve të plota të e-Leje, kërkesave për plotësim, procesverbaleve teknike, vendimeve, datave të aplikimit dhe përgjigjeve institucionale.

Pikërisht ky dokumentacion do të përcaktojë nëse kemi të bëjmë me një problem procedural të përsëritur në administrimin e lejeve të zhvillimit në Sarandë, me interpretime të ndryshme të legjislacionit nga specialistët apo me pretendime që nuk qëndrojnë pas verifikimit teknik dhe ligjor.

Për momentin, një gjë është e dokumentuar: inxhinierja Marjana Koçi nuk e ka lënë çështjen vetëm në nivelin e ankesave administrative. Ajo ka kërkuar edhe shqyrtimin gjyqësor të mënyrës se si Prokuroria trajtoi kallëzimet e saj.

Dhe tashmë beteja për një seri lejesh zhvillimi dhe aplikimesh urbanistike në Sarandë është zhvendosur nga sportelet e administratës në sallën e gjyqit.