Princi Harry ka folur ndër vite për dhimbjen e humbjes së nënës së tij, Princeshës Diana, e cila ndërroi jetë në një aksident automobilistik në Paris më 31 gusht 1997, kur ai ishte vetëm 12 vjeç.
Humbja e Dianës la një gjurmë të thellë te Harry dhe vëllai i tij, Princi William. Megjithëse kanë kaluar shumë vite nga ajo tragjedi, Harry ka treguar se disa kujtime dhe mendime rreth nënës së tij vazhdojnë ta shoqërojnë.
Në një intervistë për revistën GQ, Harry u rikthye te telefonata e fundit me Dianën, e cila ndodhi pak para vdekjes së saj në Paris. Ai kujtoi se, në atë kohë, ishte vetëm një fëmijë që dëshironte të kthehej te lojërat me vëllain dhe kushërinjtë.
Një nga pendesat e mia më të mëdha është ajo telefonatë e fundit me të
-rrëfeu ai, duke shpjeguar se sa ndryshe do të kishte qenë biseda nëse do ta dinte se nuk do të fliste më kurrë me të.
Harry ka treguar edhe më parë se i vjen keq që telefonata ishte kaq e shkurtër. Në kujtimet e tij, ai ka përshkruar se ishte treguar i paduruar për t’u rikthyer te lojërat dhe se do të kishte dashur t’i kërkonte falje nënës së tij e t’i shprehte më qartë dashurinë që ndiente për të.
Në intervistën e fundit, Harry shpjegoi se përvoja e të qenit prind e ka ndryshuar mënyrën se si e kupton atë moment. Tani që ka fëmijët e tij, Princin Archie dhe Princeshën Lilibet, ai mund ta shohë kujtimin e vetes si një djalë 12-vjeçar nga një këndvështrim tjetër.
Ai ka folur për ndjenjën e fajit që e shoqëroi për vite me radhë, por edhe për mënyrën se si me kalimin e kohës ka arritur ta kuptojë se ishte thjesht një fëmijë, i cili nuk mund ta dinte se çfarë do të ndodhte.
Princi Harry ka folur shpesh për vështirësitë e përballimit të humbjes së nënës nën vëmendjen e vazhdueshme të publikut. Ai ka treguar se për një kohë të gjatë i kishte shtypur emocionet dhe se vetëm më vonë nisi të përballej më hapur me dhimbjen.
Në intervistën për GQ, ai theksoi rëndësinë e të folurit për pikëllimin dhe të kërkuarit të ndihmës, duke e lidhur këtë përvojë edhe me punën e tij për të ndihmuar të tjerët të përballen me humbjen.
Për Harry-n, kujtimi i Dianës mbetet një pjesë e rëndësishme e jetës së tij. Edhe pse nuk mund ta ndryshojë atë telefonatë të fundit, ai thotë se të qenit prind e ka ndihmuar ta shohë të kaluarën me më shumë mirëkuptim dhe të jetojë me kujtimin e nënës së tij pa u përcaktuar vetëm nga dhimbja.
