Studimet e fundit mbi njerëzit që u rritën gjatë periudhës së racionimit të sheqerit në Britani sugjerojnë se ekspozimi ndaj sasive më të ulëta të sheqerit gjatë 1,000 ditëve të para të jetës, nga shtatzënia deri në vitet e para të fëmijërisë, mund të jetë i lidhur me rrezik më të ulët për një sërë sëmundjesh në moshë madhore.
Më pak sheqer, më pak diabet dhe tension të lartë
Pas Luftës së Dytë Botërore, sheqeri ishte ende i racionuar në Britani. Të rriturit kishin një kufizim prej rreth 40 gramësh në ditë, ndërsa fëmijët konsumonin shumë më pak. Për foshnjat dhe fëmijët shumë të vegjël rekomandohej pak ose aspak sheqer i shtuar.
Racionimi përfundoi në vitin 1953 dhe konsumi i sheqerit u rrit ndjeshëm. Kjo krijoi një situatë të pazakontë që studiuesit e përdorën si një lloj “eksperimenti natyror”, duke krahasuar njerëzit e lindur para dhe pas përfundimit të racionimit.
Një analizë e të dhënave të UK Biobank ka gjetur se personat që ishin të ekspozuar ndaj racionimit gjatë 1,000 ditëve të para të jetës kishin rreth 35% më pak rrezik për diabet të tipit 2 dhe rreth 20% më pak rrezik për tension të lartë të gjakut në moshën e mesme dhe më vonë, krahasuar me personat që nuk kishin përjetuar këtë kufizim.
Studime të tjera të publikuara këtë vit kanë gjetur lidhje mes ekspozimit të hershëm ndaj racionimit dhe rrezikut më të ulët për sëmundje kardiovaskulare, sëmundje të mëlçisë, probleme të frymëmarrjes dhe disa sëmundje të lidhura me plakjen.
Një studim i publikuar në Nature Communications gjeti se personat e ekspozuar ndaj racionimit gjatë 1,000 ditëve të para të jetës kishin rreth 9% më pak incidencë të sëmundjeve të lidhura me proceset e plakjes dhe rreth 19% më pak rrezik për vdekje nga çdo shkak. Studiuesit gjetën gjithashtu tregues të një moshe biologjike rreth 1 deri në 1.2 vjet më të re në disa matje.
Një tjetër studim, i publikuar në npj Aging, lidhi racionimin e hershëm të sheqerit me rrezik më të ulët për demencë, Alzheimer, depresion dhe ankth. Por shkencëtarët paralajmërojnë: nuk është provuar shkakësia. Pavarësisht rezultateve, studiuesit theksojnë se këto studime nuk provojnë se sheqeri i ulët në fëmijëri është drejtpërdrejt shkaku i këtyre përfitimeve.
Shumë prej analizave përdorin grupe të ngjashme nga UK Biobank dhe rezultatet kërkojnë konfirmim përmes të dhënave dhe metodave të tjera të pavarura. Studiuesit thonë se nevojiten analiza të mëtejshme për të përcaktuar nëse lidhjet e vërejtura janë vërtet shkakësore dhe cilat periudha të zhvillimit janë më të rëndësishme.
Ekspertët bëjnë gjithashtu një dallim të rëndësishëm: racionimi britanik i sheqerit nuk ishte uri apo kequshqyerje. Ushqyerja e përgjithshme vazhdonte të ishte relativisht e mjaftueshme; ajo që ishte kufizuar në mënyrë të veçantë ishte sheqeri.
Çfarë do të thotë kjo për fëmijët sot? Mesazhi i studiuesve nuk është që fëmijët duhet të ushqehen në mënyrë drastike ose të privohen nga ushqimi. Përkundrazi, rezultatet përputhen me rekomandimet ekzistuese për kufizimin e sheqernave të shtuara dhe atyre të lira, veçanërisht në vitet e para të jetës.
