Nga Boldnews.al
Që nga 10 shkurti i vitit 2025, Erion Veliaj i ka parë me orar rrezet e diellit, edhe pse në krahasim me të tjerët “pushimet e gjata në burg po i bënte në zonë bregdetare”. Kjo deri këtë të mërkurë në mëngjes. Si shkak i transferimit u bë një postim në facebook ku Veliaj tentoi të luante me spond, por hëngri “çokun kokës”.
Në mënyrë krej të beftë, ashtu me pizhame, Veliajn e morën nga burgu i Durrësit dhe e rrasën në një furgon për të plasur në një qeli të burgut të Fierit. Për këtë trasferim,-pa shkak sipas Veliajt-, reagoi vetë ai. “Unë nuk kam dhënë pëlqimin për këtë transferim dhe kam kundërshtuar mënyrën se si po realizohet, pa transparencë dhe pa më mundësuar ushtrimin efektiv të të drejtave të mia ligjore. I kërkoj publikisht Ministrit të Drejtësisë, Avokatit të Popullit dhe Komitetit Shqiptar të Helsinkit të ndërhyjnë urgjentisht, të verifikojnë arsyet dhe shkaqet e këtij transferimi politik”-shkruan Veliaj. Po çfarë ishte kjo lëvizje e beftë?
Mëngjesin e kësaj së hënë nëse do e kthente pas Erion Veliaj nuk do të bënte të njëjtat veprime dhe reagim publik. Nëpërmjet faqes së tij na facebook, Veliaj foli si një “politikan race”, duke komentuar edhe zgjedhjet në Serbi, por me qitje deri tek buleverdi kryesor në Tiranë ku prej ditësh ia kanë shkulur edhe trotuarët. “Lëvizjet dhe protestat studentore nuk janë ‘fundi i botës’, por fundi i ‘një bote’. Sa më shpejt ta kuptojmë këtë si qytetarë e politikëbërës, aq më mirë do të dimë t’u përgjigjemi nevojave dhe pritshmërive të kësaj gjenerate”, shkruajti Veliaj.
Qartësisht kuptohej se po shpotiste Ramën dhe përfundimi është se pa kaluar as 48 orë nga ky postim erdhi një postim tjetër, duke u viktimizuar se transferimi ishte i paligjshëm, i pajustifikuar dhe mbi të gjitha politik. Megjithatë Veliaj është mjaft i përciptë si në reagime ashtu edhe në gjetjen e “shkaqeve” edhe kur e zhgarravisin të tijët, e përçudnojnë, e përbuzin dhe hedhin si një një leckë të pariciklueshme.
Sot po i thërret për “ndihmë” pastorit të tij shpirtëror Toni Gogo, në postin e ministrit të Drejtësisë. Më herët e kishte me ministrin e radhës, Ulsi Manja të cilin e konsideronte si “fshatar që do ia fuste duart në fyt”. Kryebashkiakut të Tiranës kryeministri Rama nuk ka lënë gjë pa i bërë. Fillimisht u duk sikur e mbrojti në momentin e arrestimit, por nuk zgjati shumë. Pa mbushur as javë nga arrestimi, mblodhi gjithë punojësit e Bashkisë Tiranë dhe u tregoi haptas dhëmbët. Ata heshtën, ndërsa vetë Veliaj në pamundësi për t’i rënë gomarit i mëshoi “samarit” duke e cilësuar arrestimin dhe procedimin e tij si njjë “inat prokurori”.
Më vonë, Rama futi në rresht gjithë anëtarët e këshillit bashkiak socialist dhe i urdhëroi të shkarkoni Veliajn, detyroi presidentin të shpallte menjëherë zgjedhjet e parakohëshme por një vendim i Gjyakëts Kushtetuese jo vetëm e konsideroi si antikushtetues dekretin presidencial por shpalli të jashtëligjshme gjithë praktikën që ndoqi kreu i qeverisë dhe këshilli bashkiak për shkrkimin e Veliajt.
E gjithë kjo “koronologji vuajtjesh” ka vetëm një emër: Edi Rama, por kryebashkiaku nuk e ka të vështirë ta koptojë dhe besojë se “transferimi politik”, nga Durrësi në Fier dhe trajtimi i çështjes së tij me ministër, Avokat Populli apo Komitet të Helsinkit është naivitet dhe vetëpërçudnim.
Sa i përciptë… E ka fort të qartë se nuk është “punë ministrash” e drejtorësh burgjesh. Trasferimi, kontrolli natën për sende të paligshme, vëzhgimi i rrëpte policor edhe kur ekzeminohej nga kolonoskopi, nuk ishin sy gardianësh, por vështrimi i Ramës nga larg dhe kërcënueshëm. Lali vjon të trajtojë çështjen me “procedurë”…!
