Lazio po përjeton një fillim sezoni të jashtëzakonshëm, duke fluturuar drejt objektivave që deri pak kohë më parë dukeshin të paarritshme. 9 fitore dhe 1 barazim në 10 ndeshje, vendi i parë në klasifikim dhe tre pikë avantazh ndaj Interit. Një ecuri që tejkalon edhe pritshmëritë më optimiste, duke rikthyer në kryeqytet ëndrrat për një sezon historik.
As Cagliari nuk arriti t’i ndalte bardhekaltrit. Skuadra e Pisacanes, e njohur për organizimin e fortë defensiv, u dorëzua përballë cilësisë dhe qetësisë së lojtarëve të Gattusos. Edhe pse kundërshtari kaloi fillimisht në avantazh, Lazio reagoi me pjekuri, duke përmbysur rezultatin dhe duke konfirmuar se suksesi i saj nuk është thjesht një moment i rastësishëm.
Pas dhjetë javësh, nuk mund të flitet më për një surprizë kalimtare. Lazio është një skuadër e ndërtuar, me identitet të qartë, skema të konsoliduara dhe futbollistë që njohin në detaje karakteristikat e njëri-tjetrit. Taylor, Isaksen dhe pjesa tjetër e grupit po tregojnë një nivel të lartë, ndërsa edhe lojtarët që nisin nga stoli mund të bëhen vendimtarë, siç dëshmoi Pinamonti.
Shqetësimi kryesor mbetet numri i kufizuar i alternativave dhe rreziku i lodhjes fizike gjatë sezonit. Megjithatë, fakti që Lazio ka vetëm kampionatin si objektiv dhe luan një ndeshje në javë, përbën një avantazh të rëndësishëm.
Në këtë ecuri, Gattuso kujton disi Osvaldo Bagnolin, trajnerin që udhëhoqi Veronën drejt titullit historik në sezonin 1984-1985. Të dy i bashkon përulësia, realizmi dhe besimi te grupi. Mesazhi i tyre është i njëjtë: nuk festohet gjatë rrugës, por vetëm në fund.