Akuza të forta për presione dhe abuzime

Qytetarja rrezikon edhe tokën në Kavajë: Sa herë shkoj, më shtojnë borxhin

Një denoncim i publikuar nga gazetari Elton Tozaj në rrjetet sociale ngre pikëpyetje serioze mbi mënyrën e trajtimit të një kredie të marrë pranë Fondit Besa në Durrës. Një qytetare pretendon se familja e saj, pasi kishte marrë fillimisht një kredi prej 8 mijë eurosh dhe më pas kishte shtuar edhe rreth 5 mijë euro të tjera, është përballur me një detyrim që, sipas saj, ka arritur në 28 mijë euro, pavarësisht viteve të pagesave të kësteve. Në rrëfimin e saj ajo flet edhe për gjoba të shumëfishuara, mungesë transparence mbi llogaritjen e detyrimit, kërcënime me bllokimin e një prone në Kavajë dhe një marrëdhënie të dyshimtë me një person që ndërmjetësonte për çështjen e kredisë.

Rrëfimi, i bërë publik përmes videos së gazetarit Elton Tozaj, përmban një sërë pretendimesh që kërkojnë verifikim dhe një përgjigje nga institucioni financiar. Qytetarja thotë se do të udhëtojë këtë javë drejt Shqipërisë për t’u takuar me avokaten e saj dhe për të kërkuar dokumentacionin e plotë të kredisë, pagesave të kryera dhe mënyrës se si është përllogaritur shuma që i kërkohet familjes.

Sipas saj, gjithçka ka nisur me një kredi prej rreth 8 mijë eurosh që nëna e saj kishte marrë për aktivitetin e biznesit. Në një moment të mëvonshëm, për shkak të një nevoje urgjente financiare, familja kishte marrë edhe një shumë shtesë prej rreth 5 mijë eurosh. Ajo këmbëngul se nuk bëhej fjalë për një kredi të marrë për dëshirë, por për një emergjencë ekonomike.

Megjithatë, pas disa vitesh shlyerjesh, familja është përballur me një pretendim që, sipas denoncueses, nuk përputhet me pagesat e kryera.

“Kemi paguar këste për vite dhe tani na thonë se kemi 28 mijë euro borxh”, është thelbi i shqetësimit të saj.

Ajo tregon se përballë kërkesës për shlyerjen e detyrimit, i është komunikuar se nëse paguante 6 mijë euro, çështja mund të mbyllej. Por qytetarja thotë se nuk ka pranuar të paguajë një shumë tjetër pa marrë më parë dokumentet që tregojnë se sa ka shlyer, sa ka mbetur pa paguar dhe mbi çfarë baze janë llogaritur interesat dhe penalitetet.

Sipas saj, gjatë periudhës së pandemisë janë aplikuar ndryshime që kanë rritur ndjeshëm detyrimin, duke e bërë të pakuptueshme shumën që i kërkohet sot. Ajo pretendon se penalitetet kanë qenë shumë herë më të larta se ato që familja kishte kuptuar se ishin përcaktuar në marrëveshjen fillestare.

Mungesa e një pasqyre të qartë financiare është një nga shqetësimet kryesore të denoncimit. Qytetarja pretendon se, sa herë është interesuar për detyrimin, shuma ka ndryshuar, ndërsa nuk i është vënë në dispozicion një dokumentacion i plotë që të justifikojë llogaritjet.

Pretendimi për drejtuesin në Durrës: “I vinte vërdallë nënës sime dhe më pas dosja përfundoi në Tiranë”

Një tjetër pjesë e rëndë e rrëfimit lidhet me periudhën kur nëna e saj po përpiqej të zgjidhte problemin e kredisë në Durrës. Denoncuesja pretendon se drejtuesi i Fondit Besa në këtë qytet kishte shfaqur një interes personal ndaj nënës së saj, duke iu afruar vazhdimisht edhe jashtë marrëdhënies institucionale.

Sipas saj, ai e kishte ftuar nënën për kafe dhe në një rast tjetër kishte tentuar ta puthte në ashensor, veprim që ajo e kishte shmangur. Qytetarja tregon se nëna i kishte rrëfyer me shqetësim këto episode, ndërsa pretendon se afrimet kishin vazhduar për rreth dy vite.

Ajo ngre dyshime se, pas refuzimit të këtyre afrimeve, çështja e kredisë është përcjellë në Tiranë, duke e interpretuar këtë veprim si një formë hakmarrjeje personale.

Këto janë pretendime të denoncueses, të cilat nuk përbëjnë fakte të provuara dhe për të cilat nevojitet sqarimi i personave të përmendur dhe i institucionit.

Ndërmjetësi që i mori 3 mijë euro: Premtime për të ulur borxhin dhe para të kthyera me këste

Në vijim të rrëfimit, qytetarja përmend edhe një person tjetër, të cilin e përshkruan si ndërmjetësues në përpjekjet për zgjidhjen e problemit me kredinë. Ajo thotë se, përmes njohjeve familjare, kishte krijuar komunikim me këtë person, duke shpresuar se mund ta ndihmonte për të reduktuar detyrimin financiar.

Sipas saj, personi i kishte krijuar përshtypjen se mund të ndërhynte për të shkurtuar shumën e borxhit, por më vonë marrëdhënia mes tyre mori një tjetër drejtim.

Denoncuesja pretendon se, pas rreth një viti komunikimi, ai i kishte kërkuar afro 3 mijë euro, duke i treguar histori për borxhe dhe probleme me fajdet, si dhe duke iu lutur për ndihmë financiare.

Ajo thotë se ia kishte dhënë paratë, por kthimi i tyre u bë një tjetër problem. Sipas rrëfimit, vetëm pas presioneve dhe paralajmërimit se do t’i drejtohej Policisë, personi nisi t’ia kthente shumën pjesë-pjesë.

Megjithatë, qytetarja pretendon se edhe pas afro katër vitesh, një pjesë e parave nuk i është kthyer ende.

Ajo shprehet se disponon komunikimet në telefonin e saj të vjetër dhe se është e gatshme t’ia vërë në dispozicion gazetarit, në mënyrë që pretendimet e saj të mund të verifikohen.

Rrezikohet prona në Kavajë? Denoncuesja pretendon se i është komunikuar bllokimi i tokës

Përtej konfliktit mbi shumën e kredisë, qytetarja ngre edhe shqetësimin për një pronë të familjes në Kavajë.

Ajo pretendon se së fundmi është vënë në dijeni se mund të ndërmerren veprime për bllokimin e tokës, pasi, sipas saj, prona ka vlerë dhe përbën një objekt interesi në procedurën e ekzekutimit të detyrimit.

Denoncuesja thotë se nuk e kundërshton zgjidhjen e detyrimeve që provohen ligjërisht, por kërkon që përpara çdo veprimi t’i paraqitet dokumentacioni i plotë financiar.

Ajo pretendon se personit me të cilin ka komunikuar për çështjen i ka kërkuar disa herë informacion mbi pagesat e kryera, shumën e mbetur dhe penalitetet, por nuk ka marrë dokumentet që kërkon.

Sipas saj, përgjigjja që ka marrë ka qenë se dokumentacioni nuk mund t’i vihej në dispozicion prej personit që ndërmjetësonte, me argumentin se nuk kishte autorizim për ta bërë këtë.

Kjo është një nga pikat që qytetarja kërkon të sqarojë përmes avokates së saj: si mund të kërkohet shlyerja e një detyrimi financiar, ndërkohë që debitorit, sipas pretendimit të saj, nuk i vihet në dispozicion një pasqyrë e plotë e pagesave dhe llogaritjeve?

Paralajmëron përballjen me institucionet dhe nisjen e gjyqit në janar 2027

Qytetarja njofton se gjatë kësaj jave do të jetë në Shqipëri, ku synon të takohet me avokaten, të kërkojë dokumentet pranë personave të përfshirë në administrimin e çështjes dhe të kontaktojë edhe përmbaruesin.

Ajo shprehet se ka vendosur të dokumentojë komunikimet dhe takimet, përfshirë bisedat me ndërmjetësin dhe përfaqësuesit e përfshirë në procedurën e kredisë.

Sipas saj, në janar të vitit 2027 pritet të nisë edhe procesi gjyqësor për këtë çështje. Ajo shprehet e gatshme që gazetari të komunikojë drejtpërdrejt me avokaten e saj dhe të marrë materialet që disponon, përfshirë bisedat telefonike dhe dokumentet e mëparshme.

Në fund të rrëfimit, qytetarja përsërit se nuk kërkon të shmangë detyrimet që mund të ketë familja, por kërkon transparencë mbi mënyrën se si është krijuar shuma prej 28 mijë eurosh dhe ku kanë përfunduar pagesat e kryera ndër vite.

Denoncimi ngre disa çështje që kërkojnë përgjigje: Sa ishte detyrimi fillestar dhe sa është shlyer deri më sot? Si janë llogaritur interesat dhe penalitetet, veçanërisht gjatë periudhës së pandemisë? Përse, sipas qytetares, nuk i është dhënë një pasqyrë e plotë e pagesave? Çfarë roli ka pasur ndërmjetësi që dyshohet se ka marrë 3 mijë euro prej saj dhe a ka pasur ndërhyrje personale në trajtimin e kredisë?

Rasti kërkon transparencë nga Fondi Besa, sqarim mbi procedurat e ndjekura dhe verifikim të pretendimeve të qytetares. Deri në një përgjigje zyrtare dhe shqyrtimin e dokumentacionit, akuzat e ngritura mbeten pretendime të denoncueses, por çështja e shumës së kërkuar, e pagesave të kryera dhe e komunikimeve me personat e përfshirë meriton një verifikim të plotë.