Cristian Chivu, trajneri i Interit, mori çmimin “Sport Civilta” në Teatrin Regio di Parma dhe mbylli fjalimin duke u ndjerë emocional: “Shpresoja të përfundoja fjalimin me falenderime dhe jo me lot; unë edhe tani, në moshën 46 vjeçare flas me babain tim edhe pse nuk është më, flas ende”. Përpara kësaj, ai trajtoi çështje të lidhura me krizën e futbollit italian dhe menaxhimin e të rinjve.
Chivu vuri në dukje se ka “shumë arsye” pse Italia mungoi në tre Botërorët e fundit dhe ende nuk ka gjetur një zgjidhje. Ai theksoi se në moshat e reja diskutohet shumë për taktikën, por problematike është mënyra se si trajnerët e ekipeve të rinj vlerësohen dhe paguhen. Sipas tij, trajnerët e sektorit të të rinjve paguhen pak dhe mbahen në vendet e tyre nga rezultatet, çka sjell presion për rezultate të menjëhershme. Kjo vlerësim i shpejtë bën që puna e tyre të matet më shumë me fitoret e shkurtëra sesa me zhvillimin afatgjatë të lojtarëve.
Ai argumentoi se rezultatet e qëndrueshme nisën të vijnë kur në punën me të rinjtë futen elementë të punës taktike që ndihmojnë në krijimin e një organizimi më të mirë të skuadrës, në vend të mbështetjes në një “kaos të organizuar” që, sipas tij, teorikisht duhet të karakterizojë futbollin. Pra, puna taktike dhe organizimi konsiderohen thelbësore për zhvillimin e lojtarëve.
Gjithashtu, Chivu dha këshilla për mënyrën e sjelljes dhe komunikimit me të rinjtë. Ai paralajmëroi kundër trajnerëve që “harrojnë të bëjnë edhe mesuesin”; brezat e rinj janë ndryshe dhe kërkojnë qasje të reja motivimi. Metodat si të bërtiturat apo fyerjet, që ndoshta punonin për brezin e tij, sot nuk funksionojnë. Trajnerët duhet të kenë më shumë durim, të shpjegojnë për të ndezur pasionin brenda një lojtari, sepse ëndrrat dhe ambiciet nuk mjaftojnë pa pasion dhe besim në atë që bëhet. Ai përfundoi me idenë se nuk mjafton vetëm taktika; duhet të transmetohen vlera që janë funksionale për një projekt të suksesshëm me të rinjtë.
