Rrjetet kriminale shqiptare në Romë nuk janë më të përqendruara vetëm te trafiku i drogës. Sipas hetimeve italiane, ato kanë zgjeruar ndjeshëm aktivitetin e tyre ekonomik, duke konsoliduar praninë në disa zona të kryeqytetit italian dhe duke depërtuar edhe në sektorë të ekonomisë së ligjshme.
Megjithatë, trafiku i narkotikëve mbetet aktiviteti kryesor i këtyre rrjeteve. Prej vitesh, grupet shqiptare dyshohet se kontrollojnë një pjesë të konsiderueshme të furnizimit me shumicë të kokainës dhe marijuanës, ndërsa shitjen në rrugë ua besojnë shpesh shpërndarësve marokenë dhe tunizianë, shkruan media italiane “Huffpost”.
Një nga vështirësitë kryesore për autoritetet italiane është identifikimi dhe arrestimi i drejtuesve të këtyre organizatave, të cilët në shumë raste ndodhen në Shqipëri ose në vende të tjera. Ndërkohë, në Itali veprojnë personat e ngarkuar me shpërndarjen dhe menaxhimin e aktivitetit në terren.
Një rast i tillë u regjistrua në vitin 2026, kur policia shqiptare, në bashkëpunim me Interpolin, arrestoi në Tiranë një 46-vjeçar shqiptar, i cili ishte në kërkim që prej vitit 2022. Ai dyshohet se drejtonte një rrjet të përfshirë në importimin e kokainës, e destinuar kryesisht për tregun e drogës në Romë.
Arrestimi konsiderohet një nga rastet e rralla kur goditet një person i dyshuar si drejtues i një rrjeti të tillë kriminal. Megjithatë, hetuesit përballen me një problem më të gjerë: arrestimi i individëve të veçantë nuk mjafton për të shkatërruar strukturat e tëra të trafikut të drogës.
Sipas hetimeve italiane, aktiviteti i këtyre grupeve është veçanërisht i pranishëm në Ponte Milvio, Acilia, Castelli Romani, zonat bregdetare në jug të Romës, San Basilio dhe Tor Bella Monaca. Në këto territore, rrjetet shqiptare dyshohet se kanë krijuar lidhje të konsoliduara me tregun lokal të narkotikëve, veçanërisht me furnizimin me marijuanë dhe kokainë. Një pjesë e marijuanës, sipas hetimeve, kultivohet në Shqipëri dhe më pas transportohet drejt tregjeve të huaja.
Raportet e fundit të Drejtorisë Hetimore Antimafia (DIA) dhe të Drejtorisë së Antimafias së Rrethit të Romës (DDA) e përshkruajnë kriminalitetin shqiptar si një nga realitetet më të fuqishme të krimit të organizuar të huaj në Itali. Këto organizata nuk funksionojnë domosdoshmërisht si një strukturë e vetme hierarkike, por si rrjete të përbëra nga grupe dhe familje të lidhura përmes marrëdhënieve të gjakut dhe besnikërisë familjare.
Pikërisht këto lidhje e bëjnë më të vështirë depërtimin e hetuesve në organizata, identifikimin e drejtuesve dhe dokumentimin e plotë të aktivitetit kriminal. Krahas kësaj, përdorimi i platformave të komunikimit të enkriptuara dhe koordinimi nga jashtë Italisë e ndërlikojnë më tej punën e autoriteteve.
Një tjetër aspekt shqetësues i zgjerimit të këtyre rrjeteve është depërtimi në ekonominë e ligjshme. Sipas hetimeve, persona të lidhur me grupet kriminale shqiptare kanë investuar në Romë dhe në provincën përreth në lokale, bare, restorante dhe struktura turistike përgjatë bregdetit.
Në disa raste, transaksionet financiare paraqiten si investime të rregullta, përfshirë edhe transferta bankare nga Tirana. Megjithatë, hetimet kanë ngritur dyshime se pas disa prej këtyre operacioneve fshihen para me origjinë kriminale, të cilat pastrohen përmes bizneseve dhe investimeve në pasuri të paluajtshme.
DDA e Romës ka dokumentuar përdorimin e shoqërive tregtare fiktive ose të krijuara për të fshehur pronësinë reale të investimeve, përfshirë komplekse imobiliare, apartamente të destinuara për qira dhe aktivitete tregtare. Ky zhvillim përbën një rrezik të konsiderueshëm për ekonominë lokale, pasi kapitalet me origjinë të paligjshme mund të krijojnë konkurrencë të pandershme, të ndikojnë në treg dhe të mundësojnë zgjerimin e mëtejshëm të ndikimit kriminal.
Rrjetet shqiptare nuk veprojnë të izoluara në territorin italian. Në Romë, ato bashkëjetojnë dhe, sipas hetimeve të DIA-s, bashkëpunojnë me organizata të fuqishme kriminale italiane, veçanërisht me ‘Ndranghetën dhe Camorrën.
Me ‘Ndranghetën, organizatat shqiptare dyshohet se kanë ndërtuar një partneritet të konsoliduar tregtar, të bazuar në interesa të përbashkëta logjistike dhe në furnizimin me lëndë narkotike me çmime konkurruese. Kjo tregon se bëhet fjalë për një fenomen që nuk kufizohet vetëm te grupet kriminale me origjinë shqiptare, por përfshin edhe marrëdhënie bashkëpunimi ndërkombëtar mes organizatave të ndryshme mafioze.
Një prej elementeve që e bën më të vështirë identifikimin e këtyre organizatave është fakti se aktiviteti i tyre nuk shoqërohet gjithmonë me episode të dukshme dhune. Përplasjet me armë dhe larjet e hesapeve mund të tërheqin vëmendjen e policisë dhe opinionit publik, por strategjia e këtyre rrjeteve duket se mbështetet gjithnjë e më shumë te fitimet nga trafiku i drogës, riciklimi i kapitalit dhe depërtimi në ekonominë e ligjshme.
Për këtë arsye, hetuesit italianë përballen me nevojën për të ndjekur jo vetëm personat e përfshirë në aktivitetet e paligjshme, por edhe lëvizjet financiare, pronësinë e bizneseve, shoqëritë fiktive dhe investimet që mund të shërbejnë për pastrimin e parave. Sfidë për autoritetet mbetet çmontimi i të gjithë mekanizmit ekonomik që u mundëson këtyre rrjeteve të ruajnë dhe të zgjerojnë ndikimin e tyre në Romë.
