Beth Reynolds, një nënë 47-vjeçare nga Cardiffi i Uellsit, ka treguar se si djali i saj, Peter, humbi jetën në moshën 13-vjeçare nga diabeti i tipit 1, për të cilin familja nuk ishte në dijeni. Shenjat e sëmundjes ishin marrë për simptoma gripi.
Shenja e parë që Beth dallon sot ishte etja e pazakontë e Peterit. Ajo ishte shfaqur në mesin e dhjetorit 2014, gjatë një udhëtimi shkollor në Gjermani. Pas kthimit, dy ditë para Krishtlindjeve, djalit i nisën kolla dhe të ftohtit, që më vonë u shoqëruan me simptoma të ngjashme me gripin.
Të lidhura
None found
Meqë Peter kishte qenë i sëmurë prej rreth dy javësh dhe nuk po përmirësohej, Beth e çoi te mjeku më 31 dhjetor 2014. Mjekët vlerësuan se kishte një infeksion në kraharor dhe i dhanë antibiotikë. Brenda 24 orëve, megjithatë, gjendja e tij u rëndua ndjeshëm.
Më 1 janar 2015, Beth thirri urgjencën. Punonjësi i parë i emergjencës arriti në banesë për pesë minuta. Pasi kontrolloi shenjat jetësore të Peterit dhe bëri një analizë të shpejtë gjaku nga gishti, ai dyshoi për diabet të tipit 1 dhe ketoacidozë diabetike (DKA), një ndërlikim kërcënues për jetën.
Peter u dërgua me urgjencë në Spitalin Universitar të Uellsit dhe u shtrua në kujdes të specializuar. Mjekët e paralajmëruan familjen se gjendja e tij ishte jashtëzakonisht e rëndë dhe se organizmi po hynte në kolaps.
Në pesë ditët pasuese, 13-vjeçari pësoi arrest kardiak, u rikthye në jetë gjatë një ndërhyrjeje kirurgjikale, u përball me disa infeksione dhe, për një periudhë, iu nënshtrua dializës. Më 6 janar 2015, mjekët i thanë Beth se skaneri nuk tregonte më aktivitet të trurit dhe se nuk mund të bënin asgjë tjetër për ta shpëtuar. Ajo dhe babai i Peterit, Stuart, i dhanë lamtumirën.
Beth kujton se Peterin e çuan në një dhomë të veçantë në repartin e fëmijëve. Ajo dhe Stuart u shtrinë pranë tij dhe qëndruan aty ndërsa aparatura u fik. Në ato çaste i thanë sa shumë e donin, sa do t’u mungonte dhe sa djalë i mrekullueshëm kishte qenë.
Duke e parë tani atë periudhë, Beth thotë se Peter i kishte shfaqur të katër shenjat klasike të diabetit të tipit 1, të njohura si katër T-të: Toilet, urinim i shpeshtë; Thirsty, etje e shtuar; Tired, lodhje; dhe Thinner, humbje peshe. Në atë kohë, secilës prej tyre i ishte gjetur një shpjegim tjetër.
Humbjen e peshës ajo e kishte lidhur me rritjen gjatë pubertetit, etjen me sëmundjen, ndërsa lodhjen dhe urinimin e shpeshtë me gjendjen gripale. Vetëm më pas e kuptoi se të gjitha ishin shenja paralajmëruese. Beth shton se në familje nuk kishte histori diabeti dhe se Peter, përveç ftohjeve të zakonshme, nuk kishte pasur probleme shëndetësore apo sëmundje kronike.
Pas vdekjes së të birit, Beth i premtoi vetes se humbja e tij nuk do të ishte e kotë. Ajo vendosi të përdorte zërin e saj për Peterin dhe të përpiqej të ndihmonte sa më shumë fëmijë të tjerë.
Në vitet që pasuan, ajo nisi të tregonte historinë e Peterit për të rritur ndërgjegjësimin për diabetin e tipit 1 dhe për të mbështetur organizatën Diabetes UK Cymru. Në vitin 2023, organizoi fushatën kombëtare “Rewrite Peter’s Story”, duke dërguar materiale informuese në çdo qendër të mjekësisë familjare në Uells, që shenjat e sëmundjes të dalloheshin më herët.
Sipas Beth, përhapja e informacionit mbi këto simptoma ka ndihmuar të shpëtohen të paktën 23 persona. Ajo beson se familja e saj do të kishte pasur 24 orë më shumë kohë nëse mjeku do t’i kishte bërë Peterit një analizë gjaku nga gishti.
Beth vazhdon të flasë për Peterin me dy fëmijët e tjerë, motrën dhe vëllain e tij. Ajo u kujton se përdorimi i zërit për të ndihmuar të tjerët ka rëndësi.
