Nga Çim Peka - 21:14, 18/11/2026
Rama mund ta kalojë i qetë një mbrëmje kur lajmi kryesor i protestës është sherri mes atyre që dolën kundër tij.
Edhe nëse sheshi është plot, mjaftojnë katër a pesë veta që zihen para kamerave dhe deri në fund të natës askush s’pyet më pse dolën gjithë të tjerët.
Kjo është arsyeja pse PD bëri mirë që u tërhoq nga organizimi i protestave dhe u bëri thirrje demokratëve t’i mbështesin. Studentët dhe qytetarët vendosin vetë si protestojnë, ndërsa demokratët kanë po aq të drejtë sa kushdo tjetër të jenë në shesh.
Kur PD merr përsipër organizimin, u jep edhe një pretekst atyre që mezi presin ta kthejnë protestën në debat për PD-në.
Kur e mbështet, prania e demokratëve i shton peshë protestës dhe debati mund të kthehet te qeveria, aty ku e ka vendin.
Problemi me kryetarët e partive kërpudhë është se një shesh i mbushur u vlen vetëm për aq kohë sa mikrofoni është në dorën e tyre. Kur mijëra qytetarë dalin për të kundërshtuar Ramën, atyre u duhet një përplasje që të bëhen lajm.
Dhe kamerat e mediave pranë qeverisë e dinë saktësisht ku të drejtohen. Një sherr mes pesë vetash merr më shumë kohë në ekran sesa kërkesat e mijërave. Të nesërmen, publiku mban mend kush shau kë. Rama fiton edhe një ditë pa iu përgjigjur askujt.
Për këta kryetarë, një shesh bosh ku ende mund të mbajnë mikrofonin duket se vlen më shumë se një shesh plot ku askush s’ua ka borxh fjalën.
Le ta quajnë këtë pavarësi apo betejë për protagonizëm. Rezultati është i njëjtë. Qytetarët lodhen, sheshi zbrazet dhe ai që duhej të jepte llogari e sheh gjithë shfaqjen nga zyra.
Patericat e Ramës dallohen nga pesha që i heqin nga supet sa herë që mbushet sheshi.
© SYRI.net